تبلیغات
ستاره آسمون*جانم فدای محمد رسول الله و اهل بیت پاکش













برچسب ها: یامهدی ادرکنی ،

یکشنبه 2 خرداد 1395

انتظار موعود در ادیان آسمانی

   نوشته شده توسط: شكوفه    نوع مطلب :مذهبی ،اهل بیت پیامبر(ص) ،

پایگاه بصیرت / حجت الله رجبی

یكی از پرسش‌هایی كه همواره ذهن بشر را به خود مشغول كرده، آیندة بشر یا به تعبیر دیگر، پایان تاریخ است. ادیان الهی با هر دیدگاه و گرایشی كوشیده‌اند به این سؤال پاسخ دهند. این ادیان، آیندة بشر را روشن و همراه با صلح، صفا، آرامش، امنیت و گسترش عدالت می‌دانند كه با ظهور منجی الهی و به دست یكی از اولیای برگزیدة خدا و با نابودی اهل باطل و كفر و الحاد و ظلم و ستم و بی‌عدالتی‌ها محقق خواهد گردید. در اندیشة مسلمانان این تحول شگرف و بی‌نظیر و جهانی، به دست یكی از فرزندان رسول خدا که هم نام ایشان است و به مهدی معروف است، رقم خواهد خورد. در اندیشة مسیحیان این منجی آخرین، حضرت عیسی مسیح می‌باشد كه به صلیب كشیده شد و به شهادت رسید و به آسمان‌‌ها رفت و در آخرالزمان برمی‌گردد. در دیدگاه یهودیان، آن شخصیت الهی و موعود امم «سرور میكائیلی» و یا «ماشیح» و در نگاه زرتشتیان «سوشیانس» یعنی نجات‌دهندة جهان می‌باشد. شور و التهاب انتظار موعود آخرالزمان در تاریخ پرفراز و نشیب یهودیت و مسیحیت موج می‌زند. یهودیان در سراسر تاریخ محنت‌بار خود هرگونه خواری و شكنجه را به این امید بر خود هموار كرده‌اند كه روزی «مسیحا» بیاید و آنان را از گرداب ذلت و رنج رهانده، فرمانروای جهان گرداند. غایت و پایان تاریخ در آموزه‌های اسلامی، حاكمیت صالحان است. این وعده حتمی خداوند به انسان‌هاست و با توجه به این‌كه وعدة حتمی الهی تاكنون محقق نشده است، لذا موحدین حتی برخی غیرموحّدین ـ بی‌صبرانه منتظر محقق شدن وعدة ‌الهی می‌باشند.
مقاله حاضر با بررسی متون دینی این ادیان به بررسی انتظار ادیان الهی برای ظهور منجی بشریّت كه وعدة محقق نشدة حتمیِ الهی است پرداخته و به استناد به متون مقدس این ادیان به اهمیت آموزة منجی‌گرایی و همچنین اهمیت انتظار در میان ادیان مهم الهی می‌پردازد.
مفهو‌م‌شناسی انتظار
۱. تعریف لغوی و اصطلاحی

«انتظار» مصدر باب «افتعال» بوده و از ریشة لغوی «نظر» می‌باشد كه در معانی مختلفی از جمله چشم به راه بودن، «توقّع»، «درنگ در امور» و توقع امری را داشتن و مراقب بودن، نگهبانی و نوعی امید داشتن به آینده» ،با تأمل نگاه كردن استعمال شده است. از آنچه كه با مراجعه به كتب لغوی معلوم می‌شود این است كه انتظار یك حالت روانی به همراه درنگ و تأمل است.
برخی نیز گفته‌اند انتظار، حالتی است نفسانی كه آمادگی برای آنچه انتظارش را می‌كشند از آن برمی‌آید و ضد یأس و ناامیدی است.
نتیجه‌ای كه از معنای لغوی «انتظار به دست می‌آید این است كه كسی كه عمل زشت و ناهنجاری انجام داده، منتظر كیفر آن است، و كسی كه بذری را در زمین پاشیده، منتظر است كه محصولش از زمین سربرآورد و سرسبز شود و كسی كه كار خیر و شایسته‌ای انجام داده، منتظر است تا روزی فرا رسد و او پاداش كار خیرش را دریافت كند. اصل «انتظار فرج» از یك اصل كلی اسلامی مایه می‌گیرد، و آن اصل حرمت یأس و نومیدی از لطف و رحمت خداوند است. 
ضرورت و اهمیّت انتظار
اعتقاد به منجی و مصلح جهانی برای جامعة بشری سرمایه‌ای ارزشمند تلقی می‌شود. زیرا اگر ناامیدی و یأس در فردی زنده شود، سعادت و خوشبختی آن فرد از جهات مختلف در معرض سقوط حتمی قرار خواهد گرفت. فرد مأیوس و ناامید، عنصر شكست‌خورده‌ای است كه ممكن است دست بر هر كاری بزند كه مایة بدبختی خود و دیگران گردد. اگر جامعة انسانی مأیوس شود، نمی‌تواند ارزش‌ها و ناهنجاری‌های انسانی مثل عدالت اجتماعی را در میان خود زنده نگه‌ دارد؛ تا در پرتو آن ریشة همه ظلم‌ها و ستم‌ها، جنایات، نگرانی‌ها و اضطراب‌ها را از بیخ و بن بركند. آنچه سبب شده تا اندیشة ظهور منجی در ادیان شكل بگیرد و جامعة جهانی در انتظار ظهور مصلح جهانی و الهی لحظه ‌شماری نمایند؛ بی عدالتی، بی هویتی، درماندگی، گرفتاری، و بحران‌های خانمان براندازی بوده كه تمامی موجودیت حیات بشر را تهدید می‌كند توده‌‌های مردم كه خود قادر به رفع آن بلایای بزرگ نبودند، برای رهایی‌شان، ظهور نجات‌دهنده‌ای را انتظار می‌كشند.
انتظار برای یك دگرگونی بنیادی و ناگهانی در برخی ملّت‌ها و اقوام پیشین زمینه‌ساز پدید آمدن اعتقاد به هزاره‌ها شد. بسیاری از نسل‌ها كه در انتظار آن دگرگونی عظیم بودند چون وقوع آن را محقق نیافتند بر این گمانه دل بستند كه شاید در یكی از هزاره‌های تاریخ دینی خودشان، آن واقعة بزرگ، صورت عینی و واقعی به خود گیرد.
چون مفهوم رهایی از مشكلات ابتدایی، فردی و حتی قومی بسیار فراتر و گسترده‌تر شد، از این‌رو مفهوم رهایی و نجات نیز مفهومی همگانی و جهانی یافت و به دغدغه‌ای برای تمامی بشریت تبدیل شد. احتمالاً همین تلقی نسبت به «آخرالزمان»، یكی از مهم‌ترین عواملی بوده است كه تصور یك منجی جهانی را در اكثر ادیان گذشته پدیدار نموده است؛ از «سوشیانت»، موعود آیین زردتشتی گرفته تا «ماشیح» موعود یهودی مسیحی در مسیحیت و «امام مهدی» در نزد مسلمانان. 
از این‌رو، اندیشة مهدویت و انتظار و منجی‌گرایی، از نظر ماهیت، یك اندیشة جهانی و فراملیتی و فرامذهبی می‌باشد كه همة قلمروهای جغرافیایی و انسانی را درنوردیده است و در فرجام تاریخ، نوع بشریت از بركات و دستاوردهای سترگ آن، بهره‌مند خواهد شد؛ به همین سبب می‌طلبد كه این تفكر به دلیل جامعیت و فراگیر بودن آن در جایگاه یك نظریه غالب و پر اهمیت، جهانی‌سازی شود و طرح بین‌المللی این اندیشه در دستور كار اندیشمندان و نهادهای دینی قرار گیرد. چرا كه انتظار ظهور منجی، نه یك خوش‌بینی صرف، بلكه اقتضای سنت و قانون تبدّل و تغییر نظام‌مند حاكم بر شرایط اجتماعی است.
انتظار در دین زرتشت
ظهور یك فرد برگزیده و مصلح بزرگ جهانی «آخرین دوره‌های تاریك و بحرانی دنیا به منظور نجات بشریت از چنگال اهریمن ظلم و فساد و تأمین عدالت عمومی و آزادی فردی و اجتماعی در سراسر گیتی؛ موضوعی است كه از دیرزمان پیروان ادیان آسمانی و ملل ‌گیتی بدان ایمان داشته و در انتظار آن بوده‌اند یكی از ادیان توحیدی كه اهمیت فراوانی به مسأله انتظار و ظهور منجی قائل شده است آیین زرتشتی می‌باشد و با این‌كه طبق نوشته محققین، تمام كتاب زرتشتی دستخوش تغییر و تحریف شده است:، با این حال پییشگویی‌های زرتشت راجع به نجات‌دهنده دنیا در كتاب‌های زند و هومن یسن و جاماسب‌نامه و سایر منابع كنونی زرتشتی با جزئی اختلاف كه از تصرف بعدی ناشی شده است، با اخبار اسلامی و آنچه شیعیان جهان دربارة امام زمان نقل می‌كنند، مطابقت كامل دارد. 
بسیاری از محققان معتقدند كه اندیشة انتظار و منجی‌گرایی از ایران و ایرانیان به یهود منتقل شده و از یهودیان به عیسویان و مسلمانان منتقل گردید و در ادیان سامی كم‌كم ركنی اساسی شد. اما از سویی دیگر چنین ایمان و عقیدتی، از زندگی روحی بشر سرچشمه می‌‌گیرد. چنین روایات و پندارهایی چه به شكل قصص مذهبی و چه در بیان اساطیر و روایات داستانی میان همة اقوام و ملل متمدن و غیرمتمدن، گروه‌های فشرده و بسیط و اقوام و قبایل بدوی وجود داشته است. چنان كه میان بدویان اقیانوسیه «بومیان ملانزی» و سرخ‌پوستان آمریكای جنوبی نیز افسانه‌هایی حاكی از رجعت ناجیان و پیامبران و قهرمانان موعود وجود داشته است. 
برخلاف دیگر ادیان، كه معمولاً منتظر یك موعود نجات‌بخش‌اند، زرتشتیان منتظر سه موعود هستند كه هریك از آن‌ها به فاصله هزار سال از دیگری ظهور خواهد كرد، به موجب روایات زرتشتی، و بنا به یشت نوزدهم، در آخرالزمان از زرتشت سه پسر متولد می‌شود كه با نام عمومی سوشیانس خوانده می‌شوند. این نام بخصوص برای تعیین آخرین موعود تخصیص یافته و او آخرین مخلوق اهورامزدا خواهد بود. در معنای سوشیانت چنین آمده است: «او را از این جهت سوشیانت خوانند؛ برای آن‌ كه او به كلیة جهان مادی سود خواهد بخشید.
انتظار در دین یهود
عصر زرین بنی‌اسرائیل در آینده

اندیشة انتظار مسیحا، ماهیتاً یهودی است. اقوام عصر قدیم، بر اثر ناامیدی از وضع موجود و بی‌توجهی به آینده، به گذشتة خویش می‌بالیدند و كمال شادكامی اجتماعی و ملّی را در آن می‌دیدند. یهودیان به عنوان قومی دیندار و معتقد به اینكه جهان را موجودی خوب و كامل آفریده، كمال را در آغاز آفرینش قرار می‌دادند و می‌گفتند نخستین انسان كه مستقیماً به دست خدا آفریده شده، لزوماً باید كامل و كامروا باشد. این اندیشه با این ‌كه خود باورهایی را در برخی ادیان دیگر پدید آورده است، در الهیّات یهودی نقش مهمی ندارد؛ تا آن‌جا كه ربّانیّون یهودی در خیال‌بافی‌های خود در كتاب «تلمود» به مسأله «سقوط بشر» چندان توجه نكرده و به آدم از همان ابتدا كه در فردوس به سر می‌برد، گناهان كبیره‌ای را نسبت داده‌اند. یهودیان كامیابی و فضیلت را نه در دوران طلایی گذشته، بلكه در آینده و «واپسین» روز كه تعبیر دلپذیر انبیا و حكیمان بود، می‌‌جویند این عبارت كتاب مقدّس میان یهودیان رایج بود: «اگر چه ابتدایت صغیر می‌بود، عاقبتِ تو بسیار رفیع می‌گردد» بررسی تاریخ قدیم بنی‌اسرائیل این موضوع را روشن‌تر می‌كند.( گرینستون، جولیوس، انتظار مسیحا در آیین یهود، ص۱۸ـ‌۱۷)
با توجه به گذشته تاریك قوم بنی‌اسرائیل و حوادثی كه در نخستین برگ از تاریخ یهود ثبت شده، هریك از آنان به ترك سرزمین پدری و آوارگی در كشورهای بیگانه مجبور و محكوم شدند و فراعنه قدیم، فلسطینیان، اشراف وحتی چوپان‌های بی‌سروپا برای ایشان خط و نشان می‌كشند پس از چندی، دوران بندگی و بیگاری وحشتناك قوم برای مصریان فرا می‌رسد، چیزی كه روحیه آنان را یكسره در هم می‌شكند.
آرمان قیام یك منجی
بسیار طبیعی است كه قومی با این گذشتة تیره و تار در انتظار آیندة بهتر ‌باشد و پایان رنج‌های خود را در آن بجوید. به همین علّت هنگامی كه موسی به عنوان یك منجی میان ایشان برخاست، آنان در پذیرفتن او درنگ نكردند. این آرمان كه در دوران ابتلا پا گرفت با گذشت زمان در ژرفای جان قوم، رشد و تحوّل یافت و متناسب با محیط و شرائط داخلی به اشكال گوناگونی درآمد، ولی هرگز به طور كامل از ایشان جدا نشد. عصر داوود و سلیمان را می‌توان دوران شكوفا شدن آرمان مسیحایی در اذهان قوم یهود دانست. آرمان یاد شده در آن زمان از گرایشی مادّی به رهایی از دشمنان ستمگر تحول یافت و به آرزو و امید برپایی یك حكومت ملّی پابرجا و مبتنی براصول اخلاقی خالص و آرمان‌های والا مبدّل گردید. این امید مسیحایی با دو نیم شدن حكومت بنی‌اسرائیل پس از سلیمان و میان‌داری انبیا كه قیام خود را در این عصر آغاز كردند، جدّی‌تر شد. انبیا نه تنها آتش شوق را در دل‌ها روشن نگه می‌داشتند، بلكه به توسعه دادن مفهوم مسیحا و دوران مسیحیایی می‌پرداختند، به گونه‌ای كه بركت‌های آن عصر، علاوه بر بنی‌اسرائیل، همة امّت‌های زمین را شامل می‌شد. امید و گرایش به اتّحاد دوباره بنی‌اسرائیل تحت رهبری یك پادشاه احتمالاً پس از تجزیة حكومت، هنگامی كه خاطرات خوش و دلپذیر روزگار پادشاهی داوود و سلیمان در اذهان قوم زنده بود، شدّت یافت و نقل مجلس واعظان و علمای اخلاق گردید. 
تب‌وتاب انتظار دخالت اعجازآمیز خدا در دوران سیطرة ظالمانه رومیان بر فلسطین به اوج خود رسید و به همین علّت هنگامی كه یحیای تعمید دهنده، ندا در داد: «توبه كنید؛ زیرا ملكوت آسمان نزدیك است» توده‌های مردم پیام او را با جان و دل شنیدند.
كلمات هیجان‌آور این «إِسنی» پارسا دل‌های شنوندگان را تكان می‌داد و الهام‌بخش گروه‌های ستمدیده و بینوایی بود كه همواره آتش شوق انتظار برای قیام «مسح‌شدة» خدا در قلوبشان زبانه می‌‌كشید.
مسیحای بلاكش در اندیشة مسیحیان نخستین
حضرت مسیح در میان آزادی‌های بی‌شمار دشمنان قوم و نزاع‌های داخلی گروه‌ها سربرآورد. اخگر همیشه پنهان دل‌های مردم یهودا به شعله‌ای سوزان مبدّل شد و با ارشاد فریسیان وفادار، اعتقاد به فرا رسیدن روزهایی بهتر تحت رهبری كسی كه خدا تعیین می‌كند، پیوسته افزایش یافت. رنج و محنت به اندازه‌ای سخت و جان‌كاه و اشتیاق به حدّی سوزان و وعده‌ها به حدّی دلگرم كننده بود كه پس از مرگ عیسی بر صلیب، شاگردان او با شدّت و حدّت بیشتری به مسیحیایی او تمسّك جستند و برای مدلّل ساختنِ ایمان خود به نظریة «مسیحایی بلاكش» روی آوردند. این نظریه به وعده‌ای از انبیا مستند بود كه بر اساس آن مسیحا باید نخست رنج بكشد، آنگاه مجروح و اعدام شود.
اعتقاد به رستاخیز عیسی و بازگشت نهایی وی به جهان برای پایه‌گذاری پادشاهی خدا بر زمین دنبالة تحقق پیشگویی‌های مربوط به رنج كشیدن او بود. بر این اساس، بخشی از آرمان مسیحیایی در زوان عیسی تحقق یافته، ولی تحقیق كامل آن در آخرالزمان خواهد بود.
در طی یك قرن، یهودیت همه پیوندهای خود را با دین جدید كه به كمك تعالیم پولس طرسوسی نوسازی شده بود، قطع كرد و بر خط سنتی خود ادامه یافت: یهودیان تا این زمان به آیندة شكوهمند و ظهور یك مسیحای دیگر امیداورند و برای آن دعا می‌كنند. آرمان مسیحایی هرگز نمرد، بلكه در ژرفای جان یهودیان ریشه كرد و به رشد و بالندگی خود ادامه داد و در بسیاری از دوره‌های رنج و سختی قوم، آرامش و تسكین آنان را فراهم ساخت.
عهد عتیق و انتظار
انتظار و موعود آخرالزمان مقوله‌ای است كه در تاریخ پرفراز و نشیب یهودیت موج می‌زند و چشم به راهی و آمدن یك منجی،‌ از جمله اعتقادات ضروری یهودیت می‌باشد. این اعتقاد، ریشه در منابع مقدس آنان دارد كه به چند مورد اشاره می‌شود.
در مزمور ۳۷ از مزامیر داود نبی: «خداوند داود نبی را به وسیلة انتظار تسلّی می‌دهد. و او را به انتظار دعوت می‌نماید و به او وعده داده می‌شود كه از كثرت شروران واهمه نداشته باشد. با این بیان كه «ای داود! ذهنت را مشوش نساز كه البته خداوند منتظران را وارث زمین قرار خواهد داد و آنان ‌كه لعنت شده‌اند پراكنده خواهند شد و صالحان از مردم همان كسانی هستند كه زمین را به میراث برند و تا فرجام حیات جهان در آن زیست كنند.( این توصیه به انتظار و وعده غلبه بندگان شایستة خدا، در قرآن كریم نیز مورد تأیید قرار گرفته است چنان‌كه در سورة انبیاء، آیة۵ می‌فرماید: «ولقد كتبنا فی الزبور من بعد الذكر انّ الارض یرثها عبادی الصالحون»)
۲. در كتاب صفنیای نبی باب سوم سطر۸ و ۹ می‌خوانیم:
خداوند می‌گوید برای من منتظر باشید، زیرا كه قصد من این است كه امت‌ها را جمع نمایم و ممالك را فراهم آورم. در آن زمان، زبان پاك به امت‌ّ‌ها باز خواهم داد تا جمیع ایشان اسم یهوه (خدا) را بخوانند و به یك دل او را عبادت نمایند.
۳. در كتاب دانیال نبی‌ باب دوازدهم (از كتب عهد قدیم) می‌خوانیم:
و در آن زمان سرور میكائیلی امیر عظیمی كه برای پسران قوم تو ایستاده است، خواهد برخاست و چنان زمان تنگی خواهد شد كه از حینی كه امتی به وجود آمده است تا آن روز نبوده، و در آن زمان هر یك از قوم تو كه در دفتر مكتوب یافت شود، رستگار خواهد شد. بسیاری از آنانی‌كه در خاك زمین خوابیده‌اند، بیدار خواهند شد.( پیداست كه منظور عالم بعد از مرگ و زنده شدن مردگان در قیامت نیست) امّا ایشان به جهت حیات جاودانی و آنان به جهت خجلت و حقارت جاودانی. 
لازم به ذكر است كه در تورات بخصوص در اسفار پنج‌گانه، هیچ سخن صریحی دربارة ماشیح و موعود وجود ندارد و برخی نتوانسته‌اند با تأویل برخی آیات آن این‌چنین وانمود كنند. ولی در بخش‌های دیگر مثل مزامیر داود و یا در پیشگویی‌های انبیایی مثل عاموس، هوشع، اشعیا، دانیال و ملاكی در این زمینه مطالبی دیده می‌شود؛ بخصوص از اشعیای دوم به بعد این مطلب همان‌گونه كه آمد، پررنگ‌تر دیده می‌شود، كه ما به خاطر دوری از اطالة بحث فقط به سه مورد از آن اشاره نمودیم.
انتظار در مسیحیّت
اندیشة بازگشت عیسی مسیح یكی از مهم‌ترین باورهای جامعة مسیحیت را تشكیل می‌دهد، از دیدگاه آنان مسیح به صلیب كشیده شده و به شهادت رسیده است و سپس به آسمان رفته و در آخرالزمان برمی‌گردد. و جهان را درخشان می‌سازد و نجات‌دهندة آخرین است چنان ‌كه در انجیل آمده است: «خدای پدران، آن عیسایی را كه شما به صلیب كشیده و كشتید برمی‌خیزاند، او را خدا بر دست راست خود بالا برده سرور و نجات‌دهنده ساخت، تا اسرائیل را توبه و آمرزش گناهان بدهد»
در انجیل لوقا آمده است: «كمربندهای خود را بسته و چراغ‌های خود را افروخته بدارید، باید مانند كسانی باشید كه انتظار آقای خود را می‌كشند كه چه وقت از عروسی مراجعت كند، تا هر وقت آید و در را بكوبد، بی‌درنگ در را برای او باز كنند. خوشا به حال آن غلامانی كه آقای ایشان چون آید، آن‌ها را بیدار یابد. پس شما نیز مستعد باشید زیرا در ساعتی كه شما گمان نمی‌برید، پسر انسان می‌آید»( انجیل یوقا، باب۱۲، آیات ۳۵ ـ ۴۰)
در انجیل مرقس آمده: «پس بیدار باشید زیرا نمی‌دانید كه در چه وقت صاحب‌خانه می‌آید، در شام یا نصف شب یا با بانگ خروس یا صبح. مبادا ناگهان آمده شما را خفته یابد، امّا آنچه به شما می‌گویم و به همه می‌‌گویم، بیدار باشید»( انجیل مرقس، باب۱۳، آیة شماره۳۵)
مسیحیان بر اثر شدّت انتظار بازگشت عیسی(ع) دچار توهّماتی شدند و تاریخ‌‌هایی را برای این رویداد پیشگویی كردند و بر این اساس، فرقه‌های متعدّد از منتظران ظهور پدید آمدند.( از میان این فرقه‌ها می‌توان به گروه «آناباتیست‌ها» اشاره كرد كه در قرن شانزدهم برای آماده كردن زمینه‌ی سلطنت هزار ساله حضرت عیسی به پا خاستند و برخی از شهرها را برای مدتی در اختیار گرفتند ولی شورش آنان بی‌رحمانه سركوب شد. و یا فرقه‌ی «ایروینگینان» برای سرعت بخشیدن به ظهور آن حضرت، دوازده حواری تعیین كردند ولی از این انتظار طرفی نبستند و یا این‌كه گروهی به نام «گواهان یهوه» برای پذیرایی از حضرت عیسی و انبیای پیشین در آمریكا آپارتمان تهیه كردند.(توفیقی، حین، مجلة موعود، شمارة ۱۷، مقالة هزاره‌گرایی در مسیحیت» ص۱۹ و ۹۳) 
در میان مسیحیان عصر حاضر هم شوق انتظار هنوز زنده است، عده‌ای از مسیحیان بر این عقیده هستند كه عیسی به زودی خواهد آمد و حكومت هزار ساله تشكیل خواهد داد.
از این‌رو از دیرباز گروه‌های كوچكی با عقیدة هزاره‌گرایی در مسیحیت پدید آمده‌اند كه همه سعی و تلاش خود را به آمادگی برای ظهور دوبارة حضرت عیسی در آخرالزمان مصروف می‌دارند. مانند فرقه «ادونیست‌های روز هفتم» كه قبل از سال ۱۸۳۴م به وجود آمدند و تا عصر ما باقی هستند. 
یكی از رهبران مسیحی ایران، طی مصاحبه‌ای چنین اظهار می‌دارد: «دین ما نیز مثل اكثر ادیان دیگر ـ كه به آمدن فردی اعتقاد دارند ـ به ظهور مجدد حضرت عیسی اعتقاد دارد، همة مسیحیان هم به این معتقدند چون حضرت ایشان اعلام كرده‌اند و در انجیل هم آمده است كه حضرت عیسی فرمود: من اكنون می‌روم و بازخواهم گشت. حتی كلیسای ما نیز یكی از یكشنبه‌های عید خود را «یكشنبه‌‌ی بازگشت» نامیده است. 
با آغاز سال ۲۰۰۰ میلادی، حجم وسیعی از كتاب‌ها و مقالات، به غیر از شبكه‌های رادیو ـ تلویزیونی و سایت‌های اینترنتی به موضوع «هزاره جدید» و ظهور تحوّلی فراگیر اختصاص یافت. نام برخی از این آثار و نوشته‌ها خود گویای محتوا و جهت‌گیری آن‌ها از جهت موضوع است:
* به سوی آخرالزمان،( Toward the Enda OF time) نوشتة جان‌آپدیك،( John Updik) رمانی دربارة وقایع سال ۲۰۲۰
* دروازة دمشق،( Damascus Gate) نوشتة رابرت استون(Robert Stone) دربارة ظهور مسیح و حواریونش در آخرالزمان؛
* پرسش درباره هزاره سلطنت مسیح،( Questioning the millennium) نوشتة استفان گولد(Stephan Gould) تحلیلی دربارة وقایع آخرالزمان؛
* آخرالزمان!‌ ایمان و ترس در سایة هزاره سلطنت مسیح، نوشته دامین تامپسون، تحلیلی درباره آخرالزمان؛
* پیشگویی‌ آسمانی، نوشتة جیمز رد فیلد دربارة یك جهش فوق‌العاده به سوی فرهنگ جهانی.
پاپ ژان پل دوّم آغاز سال ۲۰۰۰ را عید و جشن ویژه صلح اعلام كرد و به دنبال آن میلیون‌ها مسیح برای زیارت سرزمین مقدس (بیت المقدس) خود را آماده كرده و حتی دولت اسرائیل برای مواجهه با هجوم زائرین و نیز مقابله با گروه‌های به اصطلاح «رستاخیزی» كه ممكن بود برای تحقق برخی پیشگویی‌های مكاشفة یوحنّا به وجد آمده و دست به اقدامات خطرناك بزنند، تمامی امكانات خود را بسیج كرد. هیجان ناشی از تبلیغات و پیشگویی‌ها، به حدّی بود كه وقوع بحران و آشوب در برخی مناطق جهان كاملاً مورد انتظار بود ولی در نهایت سال ۱۹۹۹ به پایان رسید و همه چیز مانند گذشته تكرار شد. 
دو دیدگاه در مورد هزاره‌گرایی
در پایان این بخش لازم به ذكر است كه در مورد هزاره‌، دو دیدگاه متفاوت وجود دارد.
۱. برخی معتقدند این دوره هزار سال پیش از آمدن مسیح شروع می‌شود و با آمدن او پایان می‌یابد. به این‌ها «گروه هزاره‌گرای قبل» می‌‌گویند و بعد از این هزاره، عیسی ظهور می‌كند.
۲. برخی دیگر معتقدند این هزاره با آمدن مسیح شروع می‌شود و آن را «گروه هزاره‌گرای بعد» می‌نامند؛ یعنی با آمدن مسیح هزاره آغاز می‌شود كه گرایش به ایمان انجیلی زیاد خواهد شد و كلیسا رونق خواهد گرفت و جهان پر از ایمان خواهد شد (تقویت بنیان‌های ایمان، باور كردن عیسی به عنوان ماشیح، پذیرش دعوت كلیسا از سوی دیگر امت‌ها، ترویج ایمان انجیلی از اعتقادات این گروه می‌باشد). این هزاره بعدها باور غالب مسیحیان گردید.
انتظار در اسلام
انتظار در اسلام ـ‌ به ویژه مذهب تشیع ـ عبارت از ایمان استوار بر امامت و ولایت حضرت ولی‌عصر و امید ـ به ظهور مبارك آن واپسین حجّت الهی و آغاز حكومت صالحان است.
مسلمانان بر اساس وعده‌های صریحی كه قرآن كریم به ایشان داده است عقیده دارند كه طبق قانون خلقت و سنت آفرینش، تاریخ بر مبنای سنت‌های الهی‌ و وعده‌های خدایی به پیش می‌رود و اگر چند روزی دنیا به نفع ستمگران تمام شده، ولی سرانجام حكومت مطلق جهان به دست صالحان و حق‌پرستان خواهد افتاد و امنیت و عدالت بر اساس قانون الهی در سرتاسر جهان برقرار خواهد شد. از آیات متعدد قرآن(بقره/ ۱ـ۳، ابراهیم/۵، حجر/۳۶ـ۳۸. ، اسراء/۳۳ و ۸۱، انبیاء/۱۰۵، نور/۵۵، نمل/۶۲، قصص/۵، حدید/۱۷، بقره/۱۴۸، آل عمران/۸۳ و ۲۰۰، نساء/۴۷ و ۵۹ و ۶۰ و ۷۷ و ۱۵۹، مائده/۱۴، انعام/۴۴ و ۱۵۸ و توبه/۳۳ و... البته آیات مربوط به امام زمان چندین برابر این مقدار است كه خواننده محترم را برای اطلاعات بیشتر به مطالعه كتاب‌های ذیل توصیه می‌كنیم. ۱. سیمای حضرت مهدی(عج) در قرآن، سیدهاشم حسینی بحرانی، ترجمه سید مهدی حائری قزوینی، ۲. امام مهدی از دیدگاه قرآن و عترت، علی دوانی ۳. مهدی در قرآن، رضا فیروز ۴. المهدی فی القرآن، سیدصادق حسینی شیرازی) به خوبی استفاده می‌شود كه جهان روزی را در پیش دارد كه حكومت مطلق دنیا به دست پاكان و صالحان خواهد افتاد و روزی را كه مسلمانان انتظار می‌كشند، همان روز قیام حضرت مهدی(عج) است. لازم به ذكر است كه تطبیق این آیات نورانی بر وجود مقدس مهدی(عج) و حكومت جهانی آن حضرت تنها از راه روایات رسول گرامی اسلام و امامان معصوم امكان‌پذیر است و همچون بسیاری از موضوعات دیگر بدون استفاده از این بیانات نورانی، آیات قرآن خاموش‌اند.
اعتقاد به ظهور مهدی موعود بخشی از اعتقادات اسلامی را تشكیل می‌دهد و با وجود پاره‌ای از اختلاف‌نظرها در برخی جزئیات مربوط به شخص امام مهدی(عج) و نیز دربارة چگونگی ظهور و تشكیل حكومتِ آن حضرت، تمامی مذاهب اسلامی به آمدن چنین شخصیّتی در آخرالزمان باور دارند. برخلاف ‌نظر بعضی نویسندگان، این عقیده به مذهب شیعه اختصاص نداشته و ندارد و عالمان و دانشمندان چهار مذهب اصلی اهل‌سنّت، یعنی: شافعیان، حنبلیان، مالكیان و حنفیان، به این واقعیت تصریح دارند و هیچ محدّثی از محدّثان مسلمان نیست مگر آن ‌كه بعضی از احادیث نوید دهنده‌ی ظهور امام مهدی(عج) در آخرالزمان را روایت كرده است و در این زمینه كتب زیادی نیز نگاشته شده است و محدثان فراوانی احادیث فراوانی احادیث مربوط به امام مهدی(عج) را در كتب خود آورده‌اند(برای مطالعه بیشتر ر.ك در انتظار قفنوس و مهدی منتظر در اندیشه اسلامی. هر دو نوشتة هاشم العمیدی، سید ثامر، ص۶۶ و ۶۷، و همچنین سید هادی خسروشاهی، مصلح جهانی و مهدی موعود از دیدگاه اهل سنت و علی دوانی. دانشمندان عامّه و مهدی موعود و مهدی فقیه ایمانی، الامام المهدی عند اهل السنه) و این اخبار و بشارات راجع به ظهور آن حضرت و علائم و خصوصیات و جزئیات آن در كتب بزرگان علماء و مشایخ محدثین شیعه و سنی متواتر، قطعی، مشهور و معروف است كه در امور اعتقادی و مذهبی جز چند مورد، كثرت اخبار و روایات به این مقدار نیست و باید گفت كه ایمان به رسالت پیغمبر اكرم(ص) و سایر اخبار غیبی‌ آن حضرت با ایمان به وقوع این ظهور و عالم‌گیر شدن دین اسلام به توسط حضرت مهدی(عج) ملازم و توأم است.
از این‌رو مسأله انتظار و امید به آینده‌ای درخشان و تشكیل حكومت عدل الهی بدست آخرین حجت الهی، مورد توجّه و عنایات ویژة نبیّ‌مكرم اسلام(ص) و سایر ائمّه اطهار(علیهم‌السلام) بوده است به طوری كه همواره پیروان خود را به انتظار و فراهم آوردن زمینه‌های ظهور و آمادگی روحی فردی و اجتماعی و نظامی و دوری از یأس و ناامیدی، تشویق و ترغیب می‌كردند. پیامبر(ص) فرموده‌ است: «انتظار الفرج عبادهٌ» و فرمود: «أفضَلُ اعمال امتی انتظار فرج الله عزّوجل»( بحارالانوار، ج۵۲، ص۱۲۲؛ الزام الناصب، ص۱۳۷.) و فرمود: «طوبی للصّابرین فی غیبته! طوبی للمقیمین علی محبّته! اولئك الذین وصفَهُمُ الله فی كتابه و قال: «هدیً للمتقین الذین یؤمنون بالغیب(بقره، آیه۲ و ۳.)»«خوشا به حال شكیبایان در هنگامة غیبت! خوشا به حال پابرجایان بر محبّت او! این‌ها كسانی هستند كه خداوند در كتابش، اوصافشان را چنین بیان داشته: ])قرآن[ هدایتی برای پرهیزگران است؛ همان‌‌هایی كه به غیب، ایمان می‌آورند)
و فرمود: «المهدیّ من ولدی الذی یفتح الله به المشارق الارض و مغاربها ذاك الذی یغیب عن اولیائه غیبةً لا یثبتُ علی القول بامامته إلّا من امتحن الله قلبه للایمان»( الزام الناصب، ج۱، ص۱۳۷)
«مهدی از فرزندان من است كه خداوند به وسیلة او شرق و غرب عالم را فتح می‌كن. او كسی است كه از چشم دوستانش غایب خواهد شد و فقط كسانی بر اعتقاد به او ثابت ‌قدم می‌مانند كه خداوند دل‌های آن‌ها را بر ایمان، آزموده است»
«امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: «انتظروا الفرج و لا تیأسوا من روح الله، فَاِن أحبّ الاعمال الی الله ـ عزوجلّ ـ انتظار الفرج. الآخذ بأمرنا معنا غداً فی حظیرة القدس و المنتظر للفرج كَالمتسخِطِّ بدمه فی سبیل الله»( بحارالانوار، ج۵۲، ص۱۲۳)
«منتظر فرج باشید و از روح خدا مأیوس نشوید؛ زیرا محبوب‌ترین اعمال نزد خداوند، انتظار فرج است. به امر ما چنگ بزنید تا كه فردا «حظیرة القدس» همراه ما باشید. هر كس برای فرج انتظار بكشد، همانند كسی است كه در راه خدا در خونش بغلتد»
چه نوع انتظاری راجح و مورد سفارش معصومین(علیهم‌السلام) می‌باشد؟
انتظار بر دو گونه است:
۱. انتظاری كه سازنده است، تحرك‌بخش است، تعهدآور است، عبادت بلكه با فضیلت‌ترین عبادات است.
از مجموعه آیات و روایات اسلامی استفاده می‌شود كه ظهور مهدی موعود حلقه‌ای است از حلقات مبارزة اهل حق و اهل باطل كه به پیروزی نهایی اهل حق منتهی می‌شود. سهیم بودن یك فرد در این سعادت موقوف بر این است كه آن فرد عملاً در گروه اهل حق باشد. امامان و رهبران معصوم الهی به طور روشن و صریح با ارائه تصویری مناسب از انتظار‌، روی برداشت درست و صحیح از مفهوم آن تكیه داشته‌اند و انتظار را از مقولة عمل به حساب آورده‌اند و لذا پیامبر(ص) فرمودند: «افضل‌ اعمال امتی انتظار الفرج»( كمال الدین، ج۲، ص۵۴۷، ح۳)
۲. انتظاری كه ویرانگر است، بازدارنده است، فلج‌كننده است و نوعی اباحی‌گری است. برداشت برخی افراد از مهدویت و قیام و انقلاب مهدی(عج) این است كه صرفاً ماهیت انفجاری دارد. فقط و فقط با گسترش و اشاعه و رواج ظلم‌ها و تبعیض‌ها و اختناق‌ها و حق‌كشی‌ها و آنگاه كه اصلاح به نقطة صفر برسد و حق و حقیقت هیچ طرفداری نداشته باشد، ظهور اتفاق می‌افتد.
این نوع برداشت از ظهور قیام مهدی موعود، و این نوع انتظار فرج كه منجر به نوعی تعطیلی در حدود و مقررات اسلامی می‌شود، به هیچ‌وجه با موازین اسلامی و قرآنی و کلام ائمه(علیهم‌السلام) سازگار نمی‌باشد.
در پایان ذكر این نكته لازم است كه اندیشه پیروزی نهایی نیروی حقّ و صلح و عدالت، بر نیروی باطل و ستیز و ظلم، و استقرار كامل و همه‌جانبه ارزش‌های انسانی، تشكیل مدینة فاضله و جامعة ایده‌آل و بالاخره اجرای این ایدة عمومی و انسانی به وسیلة شخصی مقدس و عالی‌قدر كه در روایات اسلامی از او به عنوان «مهدی» نام برده شده است، اندیشه‌ای است كه كم‌ و بیش همة فرق و مذاهب اسلامی ـ با اختلافاتیـ بدان مؤمن و معتقدند. این اندیشه بیش از هر چیز مشتمل بر عنصر خوشبینی‌ نسبت به جریان كلّی نظام طبیعت و سیر تكامل تاریخ و اطیمنان به آینده و طرد عنصر بدبینی نسبت به پایان كار بشر است.
امید و آرزوی تحقق این نوید كلّی جهانی انسانی، در زبان روایات اسلامی «انتظار فرج» خوانده شده است.
«اللهم عجل لولیک الفرج»


فهرست منابع و مآخذ
۱. قرآن كریم
۲. كتاب مقدس
۳. ابن منظور، لسان العرب، مؤسسه الاعلمی اللمطبوعات، بیروت، لبنان، ۱۴۲۶ ه‍ .ق.
۴. آصف آگاه، سید حسین، سوشیانت منجی ایرانویج، انتشارات آیندة روشن، چاپ اول، ۱۳۸۷.
۵. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه فرهنگ‌ الفبایی مهدویت، انتشارات مشهور، چاپ بیست و ششم، ۱۳۹۰.
۶. جوهری، صحاح
۷. جمعی از نویسندگان، امام مهدی، انتشارات مركز مدیریت حوزه علمیه قم، چاپ اول، ۲۰۰۹م.
۸. حیدری، عزیزالله، مهدی تجسم امید و نجات، انتشارات مسجد مقدس جمكران، چاپ اول، ۱۳۸۰.
۹. خسروشاهی، سید هادی، مصلح جهانی و مهدی موعود از دیدگاه اهل سنت، چاپ دوم، انتشارات اطلاعات، تهران، ۱۳۷۴ه‍ . ش.
۱۰. دوانی، علی، موعودی كه جهان در انتظار اوست، انتشارات دبیرخانة دائمی اجلاس حضرت مهدی موعود، چاپ چهارم، ۱۳۸۵.
۱۱. دوانی، علی، دانشمندان عامّه و مهدی موعود، چاپ سوم، دارالكتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۶۱ه‍ . ش.
۱۲. دهخدا، علی‌اكبر، لغت‌نامه، انتشارات مؤسسه لغت‌نامه دهخدا، تهران، ۱۳۷۷.
۱۳. رضی، هاشم، سوشیانت موعود پیامبر آخرالزمان فردیسنان زردتشتی، انتشارات بهجت، چاپ اول، ۱۳۸۹.
۱۴. زبیدی، تاج العروس، انتشارات داراحیاء التراث العربی.
۱۵. رضوانی، علی‌اصغر، موعودشناسی و پاسخ به شبهات، انتشارات مسجد مقدس جمكران، چاپ اول، ۱۳۸۴.
۱۶. شاكری زواردهی، روح اله، منجی در ادیان، انتشارات بنیاد فرهنگی مهدی موعود، چاپ اول، ۱۳۸۸.
۱۷. شیخ صدوق، كمال الدین و تمام النعمه، ترجمة منصور پهلوان، انتشارات مسجد مقدس جمكران، چاپ سوم، ۱۳۸۶.
۱۸. صافی،‌ لطف اله، نوید امن و امان، انتشارات دفتر نشر آثار آیة اله صافی، چاپ بیستم، ۱۳۸۶.
۱۹. كامل سلیمان، روزگار رهایی، ترجمه لطیف راشدی، انتشارات ارمغان طوبی، چاپ دوّم، ۱۳۸۷.
۲۰. كلباسی اشتری، حسین، هزاره‌گرایی‌ در سنت مسیحی، انتشارات پژوهشگاه فرهنگ واندیشة اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸.
۲۱. گرینستون، جولیوس، انتظار مسیحا در آیین یهود، ترجمة حسین توفیقی، انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب، چاپ دوم، ۱۳۸۷.
۲۲. مهدی فقیه ایمانی، الامام المهدی عند اهل السنة، چاپ دوم، مجمع جهانی اهل بیت، قم، ۱۴۱۸ه‍.
۲۳. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، انتشارات مؤسسه الوفاء، بیروت ـ لبنان، ۱۴۰۳هـ.ق، ۱۹۳۸.
۲۴. مجلة تخصصی انتظار، شمارة۲۶ـ۲۵.
۲۵. مجلة موعود، حسین توفیقی، مقاله هزاره‌گرایی در مسیحیت، شمارة۱۷.
۲۶. مصطفوی، حسین، التحقیق فی كلمات القرآن.
۲۷. مهدوی‌فرد، عباس، فلسفة انتظار، انتشارات یاران قلم، چاپ اول، ۱۳۹۰.
۲۸. هاشم العمیدی، سید ثامر، در انتظار قفنوس، انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی،‌ چاپ پنجم، ۱۳۸۶.
۲۹. هاشم العمیدی، سید ثامر، مهدی منتظر در اندیشه اسلامی، ترجمه محمد باقر محبوب القلوب، انتشارات مسجد جمكران، ۱۳۸۰ه‍.ش.
۳۰. یزدی‌حائری، علی،‌ الزام الناصب، انتشارات مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، بیروت ـ لبنان، ۱۴۰۴هـ.ق، ۱۹۸۴م


برچسب ها: انتظار موعود در ادیان آسمانی ،

در آمریکا یک اتاقی وجود دارد به نام اتاق «ریسک‌شناسی» که هر ساله هزار دانشمند در آنجا جمع می‌شوند و برای پنجاه سال آینده کشورها برنامه‌ریزی می‌کنند. برای ایران و پنجاه سال آینده‌اش نیز برنامه‌ریزی‌هایی کردند که یکی از پر مخاطره‌ترین آنها، همین فضای مجازی است.
پایگاه بصیرت / محمدرضا پاکروان*
غرب از راهبرد فرشته برای فضای مجازی استفاده می‌کند؛ فرشته یک امر لطیف و غیرجسمانی است و در همه جا حضور دارد؛ اما حضورش فیزیکی نیست. اینها برای ورود به خانه‌ها، افکار، اندیشه‌ها و معنویت ما از فضای مجازی استفاده کردند و بدون آنکه ما درک کنیم، در کنار ما، در گوشی ما، در فکر و اندیشه ما قرار گرفتند. این موضوع اهمیت بسیاری دارد؛ چراکه بسیاری از افراد در جهان ساخته شده معنوی و انسانی نیستند، از این رو با استفاده از این فضا آنها را به چالش می‌کشند.  
ما چون برنامه‌ای نداریم، جوانان و کودکان‌مان بدون آگاهی وارد این شبکه شده و آسیب‌پذیر می‌شوند. این در حالی است که در غرب و شرق هم این‌گونه نیست؛ بنده در بیشتر کشورها بوده‌ام؛ آنجا هم بحث فیلتر مطرح نیست؛ بحث آگاهی دادن و سطح دسترسی آدم‌ها با شرایط و مقتضیات شغلی و اندیشه مهم است، یعنی یک کودک تا این محدوده می‌تواند دسترسی داشته باشد. اینها برای یک جوان که در اوج احساس و نشاط است، خانواده و محقق دسترسی‌ها را تعریف کرده‌اند؛ افزون بر این، برای مهار این معضل رمز ورود گذاشته‌اند که ما هم می‌توانیم با تقویت رسانه ملی، اینترنت و فضای مجازی ملی دسترسی‌ها را مدیریت کنیم. 
به هر حال این فضا‌ برای غرب، شرق و ما یک مؤلفه بُرنده، حساس و تأثیر‌گذار است که جای کار بسیاری دارد. تأکید حضرت آقا نیز از این روست که این کار، کارِ بسیار حساسی است؛ زیرا مقوله تربیت کار بسیار حساسی است و ما باید مراقبت کنیم.  
با توجه به اینکه ناهنجاری‌هایی در این فضا وجود دارد و به سرعت قابل دسترسی است ما باید خود را با مسائل دینی، انسانی، ارزشی و فرهنگی واکسینه کنیم که اگر واکسینه نشویم، در معرض تهدید خواهیم بود. 
در آمریکا یک اتاقی وجود دارد به نام اتاق «ریسک‌شناسی» که هر ساله هزار دانشمند در آنجا جمع می‌شوند و برای پنجاه سال آینده کشورها برنامه‌ریزی می‌کنند. برای ایران و پنجاه سال آینده‌اش نیز برنامه‌ریزی‌هایی کردند که یکی از پر مخاطره‌ترین آنها، همین فضای مجازی است. 
فضای مجازی به اندازه‌ای مهم است که در کوتاه‌ترین زمان ممکن همه افراد را به سوی خود جذب می‌کند که همه ‌اینها به دلیل تأثیر رسانه است. به راستی، ضروری است ما هم از این رهگذر در انتقال پیام ناب انقلاب اسلامی‌، منطق قرآن و اسلام استفاده کنیم. 
بنده وابسته فرهنگی ایران در آتن بودم و آتن نیز فرهنگ تمدن غربی دارد. در آنجا همین گفتمان را از طریق رسانه‌ای که در اختیار داشتم، مطرح کردم و ۱۴ نفر مسلمان شدند. در فضای مجازی هم افراد مختلفی که حضور داشتند از این رهگذر استفاده کردند و مسلمان شدند. یکی از آنها به نام «نیکُلاس آناستازیاس» در حال حاضر دکترای فلسفه در تهران می‌خواند و نام خود را حسن گذاشته است. 
با شورا و تشکیلات ظاهری هیچ کاری پیش نمی‌رود و باید حتما مدیریت جهادی باشد. اگر مدیریت جهادی باشد، خیلی از موانعی که وجود دارد، شکسته می‌شود و کار جلو می‌رود. 
در حوزه فضای مجازی باید از متخصصان و کارشناسان زبده، کار‌آمد و علاقه‌مند به نظام استفاده شود و ضمن بهره‌گیری از ابزار روز‌آمد، یک برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلند‌مدت داشته باشیم و با تغییر مدیریت‌ها، دولت‌ها و افراد کار ابتر نماند. ما در حال حاضر بیشترین جوانان، کودکان و بیشترین کاربران استفاده از فضای مجازی را داریم. 
بنابراین، در حال حاضر این یک فرصت طلایی است تا بتوانیم سبک زندگی اسلامی، قرآنی و انقلابی را آموزش دهیم و انسانی فرهنگی با کمال، شرافت و با غیرت را داشته باشیم. همچنین می‌توانیم در زمینه‌های پرورش روح و روان، ترویج و ترغیب به مطالعه و فرهنگ کتاب‌خوانی و مسائل ارزشی و دینی وارد شویم و اثر بسزایی بگذاریم. 
* مدرس دانشگاه خبر و عضو شورای اطلاع‌رسانی دولت


برچسب ها: راهبرد فرشته گونه غرب در فضای مجازی! ،

پایگاه بصیرت / گروه بین الملل/یوسف شفیعی
حزب‌الله لبنان با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که «مصطفی بدرالدین» معروف به «ذوالفقار» حزب‌الله که برای نبرد با گروه‌های تکفیری به سوریه رفته بود روز جمعه در حمله هوایی رژیم صهیونیستی به فرودگاه دمشق به شهادت رسید. بدرالدین برادر همسر عماد مغنیه فرمانده نظامی حزب‌الله بود که در دمشق در سال ۲۰۰۸ ترور شد. شهید مصطفی بدرالدین از ۳۶ سال پیش مبارزات ضد صهیونیستی خود را در قالب جنبش فتح و حزب‌الله آغاز کرد و بسیاری او را جانشین حاج عماد مغنیه و فرمانده نظامی حزب‌الله لبنان معرفی می‌کنند. به دنبال این اتفاق، «ترکی فیصل»، رئیس سابق سازمان اطلاعات سعودی در واکنش به ترور مقام بلندپایه حزب‌الله لبنان از سوی رژیم صهیونیستی اعلام کرد، «تنها راه خارج کردن حزب‌الله از سوریه حمله گسترده اسرائیل به آن است.»! ذوق‌زدگی این شاهزاده پرنفوذ سعودی از ترور دشمنان اصلی رژیم صهیونیستی در حالی است که‌ شبکه خبری العربیه وابسته به خاندان سعودی نیز نتوانست خوشحالیش را از ترور «بدرالدین» پنهان کند. ترکی فیصل حتی به ژنرال صهیونیست، «یاکوف عمیدور»، پیشنهاد کرد، تضمین می‌کند با ادامه این روش می‌توان حزب‌الله را از سوریه خارج کرد. این مسئله باعث شد تا به بررسی اقدامات عربستان علیه حزب الله در راستای خوش خدمتی به رژیم صهیونیستی بپردازیم.
حزب الله در سال های اخیر و به دنبال رشد محبوبیت در میان مردم لبنان و دیگر ملت های عرب، الگوی مورد نظر عربستان در جهان عرب را به چالش کشیده است. الگو  و مدل حزب الله در جهان عرب آن چنان باعث هراس سعودی ها شده که یکی از دلایل حمله عربستان به یمن جلوگیری از به وجود آمدن یک حزب الله دیگر در مرزهای جنوبی این کشور عنوان می شود. به همین دلیل عربستان تمام تلاش خود را برای ضربه زدن به  حزب الله به کار گرفته است. 
در عرصه داخلی لبنان، عربستان با دخالت در امور سیاسی این کشور، سبب شده تا لبنان در دو سال گذشته بدون رئیس جمهور باشد و از این طریق حزب الله را در زمینه عدم انتخاب رئیس جمهور مقصر جلوه دهد. در عرصه خارجی نیز عربستان با تطمیع شورای همکاری خلیج فارس، حزب الله را به عنوان گروهی تروریستی معرفی کرد، اما تلاش این کشور  برای تکرار این اقدام در اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی با شکست مواجه شد. 
 شاید بتوان مهمترین اقدام عربستان در راستای فشار بر حزب الله را زمینه سازی سعودی ها برای صهیونیست ها، جهت اقدام آنان علیه حزب الله لبنان دانست. سید حسن نصرالله پیش از این در مصاحبه با شبکه المیادین در سال ۹۲ از نقش حمد بن جاسم، وزیر خارجه قطر، حسنی مبارک و امیر نایف وزیر وقت سعودی‌ها، در جنگ ۳۳ روزه پرده برداشته بود. عربستان در جریان حمله اسرائیل به لبنان در تابستان ۲۰۰۶ به جانبداری از رژیم غاصب برخاست. در این زمینه اسنادی که پایگاه ویکی‌لیکس برملا کرد حاکی از درخواست عربستان از سران صهیونیست مبنی بر نابودی حزب‌الله بود تا جایی که سعودی ها به مزدوران خود در لبنان دستور دادند در این خصوص با اسرائیل همکاری داشته باشند. علنی شدن کمک ۸۰ میلیارد دلاری ملک سلمان به نتانیاهو در تبلیغات انتخابی در سال ۲۰۱۵ نیز از جمله مهمترین اقدامات عربستان با هدف پیروزی دشمن شمار یک حزب الله لبنان بود. در ادامه این مشی، اظهارات بی‌پرده انور عشقی، سفیر پیشین سعودی‌ها در آمریکا نیز قابل توجه است. انور عشقی که در ماه‌های اخیر با دیدار علنی خویش با دوری گلد، مدیر کل وزارت امور خارجه رژیم صهیونیستی، باب جدیدی به روی روابط اعراب و سعودی‌ها گشوده است در گفتگوی خود با شبکه الجزیره اعلام کرد، اگر نتانیاهو اعلام کند که طرح صلح عربی را می‌پذیرد و همه حقوق فلسطینی‌ها را به آنان می‌دهد، عربستان سعودی ساخت سفارت خود در تل‌آویو را آغاز می‌کند.
این دیدارهای مقامات عربستان که به نوعی می توان "سیاست خارجی غیر رسمی عربستان" به آن اطلاق کرد حاکی از نوعی هماهنگی بین این دو رژیم است. در واقع عربستان با افزایش دیدارها با مقامات صهیونیستی در حال نوعی حساسیت زدایی از اسرائیل در جهان عرب است. عربستان در توافق تیران و صنافیر بیش از هر زمان دیگری به رژیم صهیونیستی نزدیک شد و کارشناسان از این اقدام به عنوان نقطه عطفی در روابط جهان عرب با اسرائیل نام بردند. در نتیجه اقدامات دیدارهای مقامات سعودی و صهیونیستی آن حساسیت چند سال قبل نسبت به رابطه با اسرائیل در حال کمرنگ شدن است. این بزرگترین دستاورد اسرائیل پس از ۱۹۴۸ می تواند باشد. در سایه این دستاورد، ررژیم صهیونیستی به راحتی می تواند علیه بزرگترین دشمن خود در جهان عرب یعنی حزب الله عملیات انجام دهد و به لطف تلاش های عربستان، کمترین میزان محکومیت در جهان عرب متوجه صهیونیست ها خواهد شد. در واقع عربستان به مثابه ماشین جاده صاف کنی می ماند که قبل از عملیات جاده را هموار می کند و سپس رژیم اسرائیل عملیات را در مسیر همواری علیه حزب الله و جریان مقاومت اسلامی منطقه انجام می دهد. ترور سمیر قنطار و مصطفی بدرالدین نشانه های مهمی از همکاری بین دو رژیم منفور منطقه است که سیاست های پنهان همکاری جویانه آل سعود و صهیونیست ها را بر ملا می سازد./



برچسب ها: عربستان جاده صاف کن صهیونیست ها در اقدام علیه حزب الله ،

پایگاه بصیرت / گروه سیاسی / حسین عبداللهی فر

خرداد ماه در تاریخ انقلاب اسلامی منشاء تحولاتی درس‌آموز برای انقلاب و تداوم آن به حساب می‌آید. اولین خیزش ملت مسلمان ایران در ۱۵ خرداد ۴۲ صورت گرفت و درس آن برای رهبر نضهت اسلامی این بود که مردم مسلمان ایران برای حذف نظام استبدادی پهلوی تا پای جان ایستاده اما در خصوص آنچه می‌خواهند و باید به عنوان نظام جایگزین مطالبه شود، افق روشنی ندارد.

بر همین اساس معمار کبیر انقلاب اسلامی با تبیین نظریه ولایت فقیه، نظام نوینی را تحت عنوان «جمهوری اسلامی ایران» معرفی کرد. لذا ۱۵ سال بعد وقتی مردم مجددا به خیابان‌ها آمدند خواست خود را با شعار معروف «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» فریاد کردند و ظرف مدت کوتاهی به هدف خویش دست یافتند.

انقلاب اسلامی اما وقتی پیروز شد با غضب قدرت های بزرگ مواجه گردید که دندان‌های نیش خویش را در قالب حمله نظامی به خاک ایران نشان دادند. دو سال طول کشید تا غیور مردان ایرانی به فرمان امام خویش، خرمشهر را آزاد کردند و اثبات کردند که خرداد، ماه درس‌ها و عبرت‌هاست. درس بزرگ سوم خرداد برای قدرت‌ها و ملت‌ها این بود که استمرار انقلاب راهی جز ایمان، مقاومت و ایثار ندارد و اگر ایستادگی مومنانه و گذشت برادرانه صورت گیرد پیروزی حتمی است ولو آنکه همه دشمنان یک ملت متحد شده باشند.

هنوز چند صباحی از پایان موفقیت آمیز دفاع هشت ساله ملت ایران نگذاشته بود که مردم ایران در اواسط خرداد ۶۸، به مشیت الهی، امام عزیزشان را از دست دادند و سپاس خود از زحمات وی را در مشایعتی بی نظیر و سوگواری عظیم نشان دادند. درس این واقعه جانسوز و ثلمه‌ای که برای انقلابیون مسلمان سراسر جهان ایجاد شده بود، این بود که راه انقلاب ادامه دارد ولو آنکه معمارش را از دست داده باشد. و استمرار نهضتش در اطاعت از خلف صالحش نهفته است.

و در همین نیمه خرداد بود که ملت انقلابی ایران دست نصرت الهی را برای معرفی پرچمدار بزرگی که بتواند بار تداوم این حرکت عظیم به دوش کشد مشاهد کرد و اولین رهبر پس از امام راحلش را شناخت. زعیمی که با صلابت و اندرزهای امام گونه خویش، دغدغه خود را حفظ امانت آن راحل آسمانی قرار داده و در این راستا نسبت به آسیب ها و تهدیداتی که از درون و بیرون متوجه انقلاب اسلامی بوده همواره انذار و هشدار داده است.

یکی از نمونه های بارز تبیین عناصر ماندگارساز انقلاب را می‌توان در همه نیمه‌های خرداد مشاهده کرد که به مناسبت سالگرد ارتحال ملکوتی آن بزرگوار توسط قائد عظیم الشان انقلاب بیان می‌شود. معظم له بیش از یک ربع است که در سخنانی راهبردی و درس آموز، راز تداوم انقلاب اسلامی را حرکت انقلاب بر اساس شاخصه های امام راحل(ره) و وفاداری مسئولان کشور به خط واقعی آن مرد ملکوتی معرفی می‌کنند.

و این چنین شد که خرداد برای همیشه مدرس انقلاب و تدوام آن گردید. و آخرین درسی که از این مدرسه آموختیم این بود که در سال گذشته رهبر معظم انقلاب فرمودند: «اگر راه امام را گم کنیم یا فراموش کنیم یا خدای نکرده عمداً به کنار بگذاریم، ملّت ایران سیلی خواهد خورد.»



برچسب ها: خرداد و درس های آن برای تداوم انقلاب ،

یکشنبه 2 خرداد 1395

چه کسی محل حضور فرماندۀ حزب الله را رصد کرد؟

   نوشته شده توسط: شكوفه    نوع مطلب :فرهنگی/اجتماعی/سیاسی ،

ترور شهید بدر الدین نشان داد که فعالیت دستگاه های اطلاعاتی عربی و منطقه ای در سوریه تنها به کسب اطلاعات مواضع، نوع تسلیحات و تعداد رزمندگان حامیان نظام سوریه محدود نیست، بلکه به مرحلۀ رصد "فرماندهان برجسته" و طرح ریزی دقیق ترور آنان رسیده است.
پایگاه بصیرت / گروه بین الملل
به گزارش گروه بین الملل بصیرت به نقل از پایگاه خبری شبکۀ "العالم"، روزنامۀ "الدیار" لبنان با ارائۀ تحلیلی یادآور شد: هر چند برخی ادعا می کنند که هدف قرار گرفتن شهید بدر الدین اتفاقی بوده است، اما یقیناً این گونه نیست. پس باید پرسید که چه کسی مکان حضور او را با چنان دقتی رصد کرده که فرماندۀ شهید، با همان نخستین گلولۀ توپ به شهادت رسیده است؟
این روزنامه  در مورد طرف هایی که در کشف و گزارش محل حضور شهید بدر الدین نقش داشته اند، نوشت: گفته می شود که اگر دستگاه اطلاعاتی اسرائیل مکان حضور بدر الدین را رصد کرده بود، لحظه ای در ترور او با شلیک موشک تعلل نمی کرد، مانند همان کاری که با شهید سمیر قنطار انجام داد. مطمئنا اسرائیلی ها هیچ محدودیتی برای این کار نداشتند، حتی اگر توافق آن ها با روس ها ایجاب می کرد که جنگنده هایشان از حد معینی به دمشق و مناطق پیرامون آن، از جمله غوطۀ شرقی، نزدیک تر نشوند.
از سوی دیگر، محافل نظامی و امنیتی در دمشق از همکاری نزدیک دستگاه های اطلاعاتی اردن و ترکیه و در درجۀ بعد عربستان سعودی برای اجرای عملیات ترور سخن می گویند. هر چند احتمال مشارکت اساسی اسرائیل در چنین عملیاتی به شکل جدی مطرح است، اما به نظر می رسد این بار اسرائیل نقش مستقیمی در این ترور نداشته است. با وجود این، باید اسرائیل را برندۀ اصلی ترور شهید بدر الدین دانست.
ترور شهید بدر الدین نشان داد که فعالیت دستگاه های اطلاعاتی عربی و منطقه ای در سوریه تنها به کسب اطلاعات مواضع، نوع تسلیحات و تعداد رزمندگان حامیان نظام سوریه محدود نیست، بلکه به مرحلۀ رصد "فرماندهان برجسته" و طرح ریزی دقیق ترور آنان رسیده است.
آیا می توان گفت که ترور شهید بدر الدین "حزب الله" را در برابر معمایی پیچیده تر از معمای ترور شهید عماد مغنیه قرار داده است که در دمشق و در منطقه ای که بسیار امن تصور می شد، به شهادت رسید؟
مصطفی بدرالدین فرمانده شاخه نظامی حزب‌الله بامداد جمعه، ۲۴ اردیبهشت، در ریف دمشق در منطقه‌ای نزدیک فرودگاه بین‌المللی دمشق بر اثر انفجاری به شهادت رسید./


برچسب ها: چه کسی محل حضور فرماندۀ حزب الله را رصد کرد؟ ،



آقای ظریف واقعا چطور تونستی با کسی دست بدی که دستش به خون هزاران نفر آلوده است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

چطور تونستی به کسی دست بدی که دستش به خون هموطنات آلوده است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

چطور تونستی با شیطان دست بدی؟!!!!!!!!!!

خاک بر سر دیپلماسی که با شیطان دست میدهد!!!!



مرگ بر آمریکا

مرگ بر سازشکار

مرگ بر آل سعود










آذر ماه ۱۳۸۹ پس از ترور شهید شهریاری سعید جلیلی در مذاکرات هسته ای استانبول با قرار دادن عکس این شهید هسته ای در برابر دوربین های خبری، نشست مطبوعاتی خود را آغاز کرد تا نگاه جهانیان را به این اقدام تروریستی جلب کند. جلیلی در ابتدای این نشست خبری نیز اعلام کرد ۱+۵ باید در این باره موضع خود را مشخص کند و به همین علت حتی درخواست نماینده آمریکا برای دیدار دوجانبه با ایران را نیز نپذیرفت. ۵ سال بعد پس از فاجعه منا و شهادت بیش از ۴۵۰ ایرانی محمد جواد ظریف با جان کری دیدار کرد، با اوباما دست داد و برای اعلام موضع در این باره تنها به بستن یک ربان مشکی به لباس خود اکتفا کرد.



برچسب ها: دست دادن با شیطان!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ،

سخنرانی های استاد رائفی ور

سخنرانی های استاد رائفی پور
 
بازگشت به صفحه اصلی ادعیه و زیارات

جنگ نرم

ردیفتوضیحاتحجم (KB)زمانموضوع
1قسمت اول6,12000:34:22جنگ نرم
2قسمت دوم6,11300:34:20
3قسمت سوم6,11200:34:19
4قسمت چهارم1,05700:05:34

 

فرقه ها و ادیان

ردیفتوضیحاتحجم (KB)زمانموضوع
1دانلود9,04001:16:43تحلیلی بر فرقه بهاییت

 

مباهله

ردیفتوضیحاتحجم (KB)زمانموضوع
1دانلود3,39600:13:56مباهله با منکرین اهل بیت(س)

 

فاجعه منا

ردیفتوضیحاتحجم (KB)زمانموضوع
1دانلود46,77801:53:31شرح مسئله منا

 

 

شیطان پرستی

ردیفتوضیحاتحجم (KB)زمانموضوع
1دانلود قسمت 110,0930:43:01تحلیلی بر شیطان پرستی
2دانلود قسمت 28,1890:34:56
3دانلود قسمت 32,7680:11:45
4دانلود قسمت 414,3601:01:13
5دانلود قسمت 53,1190:13:16
6دانلود قسمت 66,9180:29:28
7دانلود قسمت 79,1470:38:59
 
 Copyright © 2003-2013 - AVINY.COM - All Rights Reserved 
 


برچسب ها: سخنرانی های استاد رائفی پور + دانلود ، سخنرانی های استاد رائفی پور ،

پنجشنبه 23 مهر 1394

ویژه نامه ماه محرم

   نوشته شده توسط: شكوفه    نوع مطلب :مذهبی ،اهل بیت پیامبر(ص) ،فرهنگی/اجتماعی/سیاسی ،

                     شب اول
       مسلم ابن عقیل

        شب دوم
                  ورود کاروان به کربلا

                     شب سوم
     حضرت رقیه (س)

        شب چهارم
                طفلان حضرت زینب (س)

                     شب پنجم
     عبدالله بن الحسن (ع)

       شب ششم
                  قاسم بن الحسن (ع)

                     شب هفتم
    حضرت علی اصغر (ع)

      شب هشتم
                 حضرت علی اکبر (ع)

                     شب نهم
     تاسوعای حسینی

      شب دهم
                  عاشورای حسینی

 


برچسب ها: ویژه نامه ماه محرم ،

احکام قمه‌زنی و صدمه زدن به خود در عزاداری‌ها:

با این‌که امر به معروفاتی مانند؛ نماز و روزه و نهی از منکراتی مانند، دروغ و غیبت و ایجاد تفرقه در جوامع اسلامی از اصلی‌ترین اهداف قیام عاشورا به‌شمار می‌رود، اما گروهی از افراد جامعه با نادیده انگاشتن احکام الهی و بیانات ولی فقیه و مراجع تقلید، مرتکب رفتارهای ناپسندی می‌شوند که قمه‌زنی از جمله‌ی آنهاست.

س: آیا قمه زدن به‌طور مخفی حلال است یا این‌که فتوای شریف حضرت عالی عمومیت دارد؟

ج - حضرت امام خمینی؛ در وضع موجود قمه نزنند، و شبیه خوانی اگر مشتمل بر محرمات و موجب وهن مذهب نباشد، مانع ندارد؛ اگر چه روضه خوانی بهتر است و عزاداری برای سید مظلومان از افضل قربات است.‏ (استفتاءات امام، ج ۳، سؤالات متفرقه، س ۳۷)

ج - حضرت آیت الله العظمی خامنه‏ای؛ قمه‏زنی علاوه بر اینکه از نظر عرفی از مظاهر حزن و اندوه محسوب نمی‏شود و سابقه‏ای در عصر ائمه(ع) و زمان‏های بعد از آن ندارد و تأییدی هم به شکل خاص یا عام از معصوم (ع) در مورد آن نرسیده است، در زمان حاضر موجب وهن و بدنام شدن مذهب می‏شود؛ بنابراین در هیچ حالتی جایز نیست.‏ و چنانچه در این مورد نذری وجود داشته باشد، نذر واجد شرایط صحّت و انعقاد نیست.‏(اجوبه الاستفتاءات، س ۱۴۶۱)

س: اگر قمه زدن در عزاداری ائمه «علیهم السلام» موجب مرگ شخص شود، آیا این عمل خودکشی محسوب می‏شود؟

ج: حضرت آیت الله خامنه ای (دام ظله العالی)؛ اگر این عمل عادتا منجر به فوت نمی‏شود حکم خودکشی را ندارد ولی اگر از همان ابتدا خوف خطر جانی برای او وجود داشته و در عین حال این کار را انجام داده و منجر به فوت وی شده است، حکم خود کشی را دارد.

س: در روز عاشورا مراسمی مانند قمه زنی و پابرهنه وارد آتش و ذغال روشن شدن برگزار می‏شود که علاوه بر اینکه باعث بدنام شدن مذهب شیعه اثنی عشری در انظار علما و پیروان مذاهب اسلامی و مردم جهان می‏شود، ضررهای جسمی و روحی هم به این اشخاص وارد می‏کند و همچنین موجب توهین به مذهب می‏گردد، نظر شریف حضرتعالی در این باره چیست؟

ـ جواب : حضرت آیت الله خامنه ای (دام ظله العالی)؛ هر کاری که برای انسان ضرر داشته و یا باعث وهن دین و مذهب گردد حرام است و مؤمنین باید از آن اجتناب کنند و مخفی نیست که بیشتر این امور باعث بدنامی و وهن مذهب اهل بیت «علیهم السلام» می‏شود و این از بزرگترین ضررها و خسارت‌هاست.

س: زنجیر زدن ‏به‏ بدن همان‌گونه که بعضی از مسلمانان انجام می‏دهند، چه حکمی دارد؟

ج: حضرت آیت الله خامنه ای (دام ظله العالی)؛ اگر به نحو متعارف و به‌گونه‏ای باشد که از نظر عرفی از مظاهر حزن و اندوه در عزاداری محسوب شود اشکال ندارد.

س: صدمه وارد كردن به بدن در حد كوبیدن سر به دیوار، چنگ زدن به صورت، به صورت زدن، سینه زنی تا حدی كه سینه‌ها ولو جزئی آسیب ببیند و یا این كه از بدن خون جاری شود چه حكمی دارد؟

ج: امام خامنه‌ای؛ عزاداری به شیوه مرسوم و سنتی از اعظم قربات الی الله تعالی و موجب اجر و ثواب است لكن باید از هرگونه كاری كه موجب وهن مذهب باشد پرهیز شود همچنین هر عملی كه ضرر قابل توجهی برای انسان داشته باشد، حرام است.

س: در مراسم عزای‌ سید الشهداء(علیه السّلام) لطمه زدن به صورت به دور از ریا و تظاهر، چه حکمی‌ دارد؟

جمقام معظم رهبری؛ صرف نظر از حکم لطمه‌زدن به صورت در مصیبت، انجام چنین کاری‌ اگر موجب ضرر قابل اعتنا نباشد، اشکال ندارد.

س: آیا لطمه زدن به صورت در مجالس عزاداری جایز است؟

ج: حضرت آیه الله جوادی آملی درجواب استفتائی در مورد، لطمه زدن به صورت به دور از ریا درمراسم امام حسین (علیه السلام)، انجام چنین کاری‌ اگر موجب ضرر قابل اعتنا نباشد را اشکال ندانستند.

س: اگر شخصی در روضه‌ها به صورتش دست بزند تا جایی که صورتش زخم شود، حتی کبود شود، آیا این عمل مشکلی دارد؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ در پاسخ باید عرض کنیم در حد کبود شدن که حالا ممکن است با زنجیر زدن با سینه زدن بدن کبود شود، اگر ضرر معتنابهی برای بدن نداشته باشد به نظر حضرت آقا اشکالی ندارد. اما کارهایی فراتر از اینها که ممکن است دشمنان سواستفاده کنند، مثل مجروح کردن خود، مثلا بدن را زخم کردن مثل قمه زدن، مثل عبور از روی آتش و امثال اینها که در بعضی جاها برخی از افراد انجام می‌دهند، چون به هر حال اینها اعمال مستندی نیست، در عزاداری‌ها نه وارد شده است، نه سیره بر این بوده است و امروزه هم دشمنان از اینگونه اعمال علیه مکتب اهل بیت و پیروان اهل بیت سواستفاده می‌کنند، اگر در آن حد باشد بله اشکال دارد. اما اگر در همین حد که متعارف است سینه میزنند زنجیر می‌زنند بدنشان ممکن است سرخ شود کبود شود، در حد متعارفش که ضرر معتنابهی برای بدن نداشته باشد، اشکالی ندارد.

احکام مربوط به ضرورت رعایت همسایگان و عابران در عزاداری‌ها:

حجت‌الاسلام و المسلمین محسن قرائتی با یادآوری این نکته که از نظر احکام اسلامی در جریان برگزاری مراسم مذهبی و عزاداری‌ها، هر رفتاری که موجب آزار و اذیت دیگران شود مذموم و ناپسند است، نقل می‌کند که؛ من از بیان امام(ره) شنیدم فرمود: قرآن خواندن هم اگر مردم آزاری باشد، گناه است. قرآن خواندن این طور است تا چه برسد به طبل! و می‌افزاید: به نظر من بهترین عزاداری، عزاداری مقام معظم رهبری است. نمازجماعت، یک ربع تا بیست دقیقه. مداح یک ربع. سخنران نیم ساعت. دوباره عزاداری و سینه زدن یک ربع، بیست دقیقه. بعد هم بیست دقیقه هم شام می‌دهند. یعنی همه اینها یک ساعت و نیم طول می‌کشد که آدم آنجا آمد هم نماز جماعت می خواند، هم سینه زده است. هم مداحی گوش داده است. هم این واعظ یک چیزی گفته یاد گرفته است، هم شام خورده است. ما از غروب چراغ را روشن می کنیم تا یک بعد از نصف شب. محتوایش چیست؟ یک نوار کاست، یک روضه پلاستیکی، روضه پلاستیکی که ثواب ندارد.

س: راه‌اندازی دسته‌‌های عزاداری در ساعات پایانی شب در خیابان‌ها و محله‌ها چه حكمی دارد؟

ج: رهبر معظم انقلاب اسلامی؛ به راه انداختن دسته‌های عزاداری برای سیدالشهدا و اصحاب ایشان علیهم‌السلام و شركت در امثال این مراسم امر بسیار پسندیده و مطلوبی است و از بزرگترین اعمالی است كه انسان را به خداوند نزدیك می‌كند، ولی باید از هر عملی كه باعث اذیت دیگران می‌شود و یا فی نفسه از نظر شرعی حرام است، پرهیز گردد.

س: در برخی هیئت‌ها به علت استقبال پرشور جوانان و تراکم جمعیت و کمبود جا در حسینیه‌ها، خیابان‌های اطراف بسته شده یا تردد در آنها با مشکل مواجه می‌شود. آیا این کار اشکال دارد؟ یا اینکه صدای عزاداری خیلی بلند باشد، اگر موجب آزار و اذیت نشود چطور؟ و اگر اشکال دارد، آیا شرکت در این مجالس با علم به اینکه داخل حسینیه نمیتوان حضور پیدا کرد اشکال دارد؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ اولا بدانیم که عزاداری حضرت اباعبدالله حسین از افضل قربات است. تاثیر بسیار زیادی و آثار و برکات بسیار زیادی دارد و همچنان باید این مراسم عزاداری اباعبدالله حسین (ع) زنده بماند و تاکید بر آن هست. خود سیره مقام معظم رهبری هم بر این است که در برخی از ایام سال مجلس عزا برپا می‌کنند، ذکر مصیبت و نوحه‌خوانی می‌شود در محضر ایشان. اما در برخی از ایام، بیرون آمدن هیئت‌های عزاداری و دسته‌ها اینها جز شعائر دینی است مثل تاسوعا و عاشورا. خب به طور طبیعی برخی از خیابان‌ها بسته می‌شود برخی از راه‌ها بسته می‌شود گرچه همان جاها هم اگر بشود مراعات کنند که به طور بسته نشود بهتر است. اما مثل راهپیمایی روز قدس راهپیمایی 22 بهمن مثل تاسوعا عاشورا امثال اینها طبیعی است که اکثر مردم هم در این مراسم حضور دارند. اما در غیر این مواقع که شخصی در حسینیه‌ای یا در منزل خودش مجلس عزایی برپا کرده است ولو عزاداری سید و سالار شهیدان باشد، خلاف مقررات نظام باشد یعنی بستن راه‌ها، یا راه را بر مردم ببندند به خاطر مجلس عزاداری شخصی - گرچه عرض کردم حساب تاسوعا عاشورا جداست و اصلا خروج این هیئت‌ها و دسته‌ها جز شعائر دینی محسوب می‌شود و به طور طبیعی خیلی راه‌ها بسته می‌شود مردم هم مطلع هستند و قالب مردم هم در این مراسم شرکت دارند - اما در غیر این مواقع مومنین باید مراعات کنند، راه بر مردم بسته نشود و صدای بلندگوها آزاردهنده نباشد و مردم را اذیت نکند، همچنین صدای طبل و امثال اینها و کارهای دیگری که جانبی است - مثل ایستگاه‌های صلواتی که برپا می‌کنند - خوب است؛ ولی یک جایی باشد که هم راه مردم بسته نشود، ایجاد مزاحمت نشود و نظافت خیابان ها حفظ بماند. اما پرسیدند آیا شرکت در چنین مجلسی اشکال دارد؟ نه، شرکت در آن مجلس ولو جا هم نباشد اشکالی ندارد، ولی شما مزاحمت ایجاد نکنید و راه را نبندید.

احکام استفاده از وسایل و امکانات جدید در عزاداری‌ها:

با اینکه حضور قلبی و روحی و بیان معارف قرآنی و اسلامی و اولویت بر انجام واجباتی مانند نماز در مراسمات مذهبی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، اما گاهی مشاهده می‌شود که ظواهر کار بیش از فلسفه اصلی عزاداری‌ها مورد توجه قرار می‌گیرد و این رویکرد رفتار ناصوابی است که جنبه‌های مختلفی از اقدامات مربوط به رفتار و عملکرد عزاداران مراسم عزاداری را در برمی‌گیرد.

س: حكم پخش صدای مراسم سینه‌زنی و نوحه‌خوانی و یا نوار آن از طریق بلندگوهای مساجد و حسینیه‌ها در شهرها و محله‌ها چیست؟

ج: واجب است برگزاركنندگان مراسم و عزاداران تا حد امكان از اذیت و ایجاد مزاحمت برای همسایگان بپرهیزند هر چند با كم كردن صدای بلندگو و تغییر جهت ان به طرف داخل باشد.

س: حمل علم و كتل و پرچم‌های بزرگ چه وجهی دارند؟ بعضی علم‌ها به قدری بزرگ است كه باید چندین نفر زیر آن قرار بگیرند. ضمن این كه در برخی نواحی اعتقاداتی درباره این وسایل وجود دارد كه موجب وهن اسلام و علی‌الخصوص شیعه می‌شود. آیا انجام این كارها جایز است؟

ج: استفاده از علم در عزاداری سید‌الشهدا علیه‌السلام فی نفسه اشكال ندارد ولی نباید جزء دین شمرده شود لكن حمل پرچم و كتل اشكال ندارد.

س: استفاده از ادوات موسیقی(محلی یا غیر آن) نظیر طبل، سنج، دمام و ...برای عزاداری اباعبدالله(ع) در هیات‌هاچه حكمی دارد؟

ج: استفاده از آلات موسیقی،مناسب با عزاداری سالار شهیدان علیه‌السلام نیست و شایسته است، مراسم عزاداری، به همان صورت متعارفی كه از قدیم متداول بوده، برگزار شود.البته، استفاده از طبل و سنج به نحو متعارف، اشكال ندارد.

س: حكم تصویربرداری و نورپردازی در هیات‌های مذهبی به نحوی كه یادآور كنسرت‌های موسیقی غربی باشد چیست؟

ج: باید از انجام هر كاری كه با شأن و جایگاه مجالس عزاداری اهل بیت علیهم‌السلام منافات دارد پرهیز شود.

س: استفاده از آلات موسیقی مانند اُرگ (از آلات موسیقی و شبیه پیانو است) و سنج و غیر آنها در مراسم عزاداری چه حکمی دارد؟

ج: استفاده از آلات موسیقی، مناسب با عزاداری سالار شهیدان نیست و شایسته است مراسم عزاداری به همان صورت متعارفی که از قدیم متداول بوده برگزار شود.

احکام استفاده از نذورات در عزاداری‌ها:

حلال و پاک و طیب بودن نذورات نیز از مواردی است که همواره مورد تأکید و توجه علما و مراجع دین قرار داشته است و این بدان معنا است که مال شبه‌ناک و یا به مصداق ضرب‌المثل معروف؛ روغن ریخته را نمی‌توان نذر مسجد و مراسم عزاداری کرد.

س: استفاده از مال مجهول المالك و یا مخلوط قطعی به حرام در هیات عزاداری جایز است؟

ج: رهبر معظم انقلاب اسلامی(دامت برکاته)؛ جایز نیست.

س: آیا می‌توان از باقی‌مانده پولی كه از محرم سال گذشته برای هزینه ایام عزاداری بصورت عمومی از مردم گرفته شده است، در محرم امسال هزینه كرد؟

ج: امام خامنه‌ای؛ مانعی ندارد

س: اکثر هیئت‌های محلی که به مدت ده روز برگزار می‌شود، جهت چراغانی جلوی تکیه یا هیئت از برق اصلی شهر انشعاب گرفته و استفاده می‌کنند. حکم شرعی چیست؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ اگر با مجوز شرعی باشد اشکالی ندارد؛ اگر تازه با مجوز قانونی باشد ولی آن وجه برق را باید پرداخته شود، باید بپردازند. اما اگر بدون مجوز باشد، اصل کار خلاف است و موجب ضمان هم هست یعنی هزینه برق مصرفی را باید بپردازند. عزادار سید و سالار شهیدان به هر حال قانون نظام اسلامی را رعایت می‌کند و نسبت به این حقوق عمومی و بیت‌المال هم مواظبت دارد.

س: توجه به اطعام‌هایی که در ایام محرم داده می‌شود و انسان به حلال بودن آنها یقین ندارد، آیا خوردن آنها اشکال دارد؟ لطفا هم از نظر فقهی و هم از نظر اخلاقی پاسخ فرمایید. اگر نذری کسی که خمس نمی‌دهد را بخوریم چطور؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ در مواردی که انسان غذایی را یقین ندارد به حرام بودنش، اطعام می‌کنند عزاداران را، غذایی پختند در این ایام برای شما می‌آورند یا فردی مثلا نذری می‌دهد و شما یقین دارید که خمس نمی‌دهد، به نظر حضرت آقا خوردن آن غذا، چون یقین به حرام بودن یا مخلوط به حرام بودن ندارید، یعنی یقین ندارید این غذا حرام است، یقین ندارید که متعلق خمس است، یعنی خمس در این غذا است، خوردنش اشکال ندارد. اما از نظر اخلاقی - چون پرسیدند - بعضی‌ها می‌گویند اگر باشد ممکن است اثر وضعی داشته باشد. خب اگر بتوانید احتیاط کنید خوب است؛ به این معنا که اگر تبعات سویی ندارد نخورید، قبول نکنید، یا اینکه اگر مثلا متعلق خمس هست - نه به این معنا که حتما متعلق به خمس است یعنی شبه دارید - خودتان خمسش را بپردازید یا اگر موردی هست که ممکن است از باب شبهه حرام، یعنی مال مردم مثلا باشد، به عنوان رد مظالم بپردازید؛ گرچه واجب نیست. حکم اولی که گفتیم شما یقین ندارید غذا از حرام است یا مخلوط به حرام است، خوردنش اشکالی ندارد. بنابراین در مجالس عزا که شرکت می‌کنید و اطعام می‌کنند غذا می‌دهند طعام برای شما می‌آورند و امثال اینها، خوردنش اشکال ندارد، از نظر فقهی حرام نیست. اما اگر کسی بخواهد - خلاصه به قول معروف جز اولیای الهی باشد - پرهیز بیشتری داشته باشد احتیاط خوب است.

احکام مربوط به لخت شدن و برهنگی در عزاداری:

رهبر معظم انقلاب اسلامی در خرداد ماه سال 1393 خطاب به یکی از مداحان که بعد از مداحی در حسینیه امام خمینی (ره) از حضرت آقا در مورد لخت شدن سینه زنان هنگام سینه زنی پرسیده بود، به صراحت پاسخ داده‌اند که من قلباً و زباناً راضی نیستم و به صلاح و مصلحت نیست که افراد لخت شوند و این موضوع را در پاسخ به استفتائات مختلف با بیانی متفاوت این‌گونه بیان کرده‌اند:

س: عریان کردن بدن و لخت شدن به هنگام سینه زنی و عزاداری برای حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام از نظر شرعی چه حکمی دارد؟ لطفاً توضیح دهید. حکم سینه زدن با بدن برهنه به دور از چشم نامحرم چیست؟

ج: رهبر معظم انقلاب؛ در صورتی‌ که مصون از نگاه نامحرمانه ـ نه خصوص نامحرم ـ باشد، اشکال ندارد.

توضیح: حجت‌الاسلام فلاح زاده نماینده پاسخ به احکام مقام معظم رهبری در جواب به این استفتاء تشریح کردند که: به نظر حضرت آقا در مجالس عزاداری هرکاری که سبب شود دشمنان از این کار ما علیه مکتب تشیع یا شیعیان سوء استفاده کنند و سبب تفرقه بین مسلمانان باشد، حرام است و باید پرهیز کرد

ج: آیت‌الله مکارم شیرازی؛ احتیاط آن است که عزاداران حسینی لخت نشوند عریان نشوند؛ آیا فردی در مجلس ترحیم پدرش اگر لخت شود این جزء آداب عزاداری است؟! برادران بر لخت شدن اصرار نداشته باشند. اما برای عزاداری می‌توان مقداری از سینه را باز گذاشت. سابقا پیراهن‌هایی بود که قسمتی از آن دکمه می‌شد و جلوی سینه را باز می‌کردند و لخت هم نمی‌شدند که بدن نما باشد. با این کار دشمنان هم نمی‌توانند سرزنش کنند.

سایر احکام و استفتائات مربوط به عزاداری:

حجت‌الاسلام قرائتی در یکی از سخنرانی‌هایش در خصوص ویژگی‌های یک غزاداری خوب ضمن تأکید بر ضرورت بیان احکام الهی در جریان عزاداری‌ها، می‌گوید: تعلیم احکام؛ اینها باید یک تابلو شود تا در همه هیئت‌ها بزنند. یعنی باید هر منبری یک فقه هم بگوید. چون خیلی وقت‌ها کارهای ما اشکال دارد.

امام حسین وقتی کربلا آمد، زمین کربلا را خرید. چرا؟ به خاطر مسأله فقهی. فرمود: زمین مردم است. من در زمین مردم نمی خواهم شهید بشوم و نباید خون من در زمین غصبی ریخته شود. زوارها که زیارت من می آیند، پا در زمین مردم نگذارند. ببین امام حسین زمین کربلا را خرید که مسائل فقهی مراعات شود.

در کوفه و شام به زینب کبری صدقه دادند. فرمود: صدقه به سید حرام است. یعنی چه؟ یعنی در اوج کارها باید مواظب مسائل شرعی بود. صدقه حرام است. می شود به دیوار مسجد میخ کوبید؟ باسمه تعالی نه! حرام است. می خواهیم سیاه پوش کنیم، نکن. سیاه پوش مستحب است اما خراب کردن دیوار مسجد حرام است.

خدا دکتر بهشتی را رحمت کند. من خدمت این شهید مظلوم بودم. از چند تا کشور آمده بودند با ایشان صحبت می کردند. از کشورهای مختلف صحبت می کردند، یک مرتبه گفت: آقایان الآن وقت نماز است. با اجازه! الله اکبر! نماز اول وقت.

س: عزاداری اعم از سینه‌زنی، جلسات روضه‌خوانی و راه‌اندازی دستجات برای عزاداری غیر از سیدالشهداء چه حكمی دارد؟

ج: امام خامنه‌ای؛ فی نفسه منعی ندارد.

س: حكم برگزاری مراسم عقد و عروسی در ایام محرم و صفر و دیگر ایام عزاداری ائمه معصومین چه حكمی دارد؟

ج: رهبر معظم انقلاب؛ مجرد انجام عقد در ایام عزاداری فی نفسه منعی ندارد ولی برگزاری مجالس جشن و انجام كارهایی كه موجب هتك و بی‌حرمتی گردد، در خصوص ایام عزا جایز نبوده و حرام است.

س: پرسیدند اگر نامحرم صدای نوحه‌خوانی یا گریه یا ناله‌زدن زنان را بشنود اشکال دارد؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ اگر موجب جلب توجه نامحرم باشد یا مفسده‌ای بر آن مترتب باشد اشکال دارد. اما اگر در ان حد نباشد، حرام نیست به نظر حضرت آقا، اما شایسته هم نیست که صدای گریه و ناله و ضجه و عزاداری خانم‌ها را مردان نامحرم بشنوند

س: پرسیدند حکم گِل مال کردن خود به عنوان عزادار جایز است؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ کیفیت گِل یا خاک به بدن مالیدن یا بعضی جاها کاه روی سر می‌ریزند فرق می‌کند. بعضی جاها روز عاشورا گلی بر سر می‌مالند یا کاه بر سر می‌ریزند که نشان دهند عزادار هستند. اما اگر به حدی برسد که سخیف باشد یا زشت باشد و طرف انگشت نما شود یا اینکه دشمنان از همین اعمال علیه مکتب اهل بیت پیروان مکتب اهل بیت سوءاستفاده کنند، موجب وهن باشد بله حرام است. بنابراین اگر در حد ساده‌ای باشد که به آن مراتب نرسد و طرف صرفا خود را عزادار نشان دهد این اشکالی ندارد. اما اگر در حدی باشد که طرف یا انگشت نما میشود و زشت و سبک است یا موجب وهن باشد، این جایز نیست.

س: پرسیدند اگر منبری خلاف وحدت شیعه و تسنن صحبت کند، ما در آن مجلس چه وظیفه‌ای داریم؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ بارها این توصیه رهبر معظم انقلاب اسلامی را و در گذشته امام راحل را شنیده‌اید و یاد دارید که چقدر تاکید داشتند بر وحدت مسلمین. چون امروزه ما دشمنان مشترکی داریم: استکبار جهانی و صهیونیسم بین‌المللی؛ که آنها نه فکر شیعه هستند نه سنی؛ با دیانت شما مخالف هستند. بنابراین توصیه موکد شده است و از نظر حکم شرعی هم به نظر حضرت آقا چه در سخنرانی‌ها و چه در مداحی‌ها و چه در کارهای دیگر اعمالی که امروزه موجب تفرقه بین مسلمان‌ها شود و این وحدتی که مورد نیاز مسلمین است برهم زده شود و دشمن از آن سواستفاده کند، جایز نیست و حرام است و باید از آن پرهیز شود.

س: لعن برخی از دشمنان اهل بیت در مکان‌های عمومی یا خصوصی چه حکمی دارد؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ این هم از جمله سوال‌هایی است که بارها پاسخش را شاید همه شما از خود حضرت آقا شنیده باشید و همین اواخر بیشتر تاکید داشتند. به خاطر این فتنه‌هایی که در جهان اسلام پیش آمده است و برادرکشی و مسلمان کشی بین برخی از مسلمانان و ضرری برای جهان اسلام دارد و سودش را استکبار جهانی و صهیونیسم بین‌الملل می‌برد. بارها شنیدید که ایشان فرموده‌اند به مقدسات سایر مذاهب توهین نکنید و توهین به مقدسات سایر مذاهب را حرام دانستند. به علاوه هر عملی که موجب تفرقه بین مسلمانان شود، ایشان آن را منع کردند و حرام دانستند. بنابراین مومنین از کارهایی که به هر حال سودی ندارد، بلکه ضرر دارد و موجب اختلاف بین مسلمان‌ها می‌شود و موجب برادرکشی بین مسلمانان می‌شود یا موجب وهن مذهب هست یا به نحوی توهین به مقدسات سایر مذاهب اسلامی است انشالله بپرهیزند که این عمل جایز نیست.

سوال دومی که در اینجا مطرح شده این است که در این مجالس می‌شود شرکت کرد یا نه یک وقت هست شما شرکت می‌کنید آن منبری را یا آن مداح را از این کار خودش باز می‌دارید حالا با تذکر محترمانه که از این گفته‌های تفرقه‌انگیز بپرهیزد این گاهی وقت‌ها لازم و واجب است اما اگر نه شرکت شما این اثر را ندارد بلکه تقویت می‌شود او مجلس چنین افرادی که تفرقه می‌اندازند تقویت می‌شود بله گاهی وقت ها شرکت در چنین مجالسی جایز نیست و باید پرهیز شود.

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ ما یک حکم کلی داریم در خصوص پوشیدن لباس تیره مشکی که کراهت دارد و نماز خواندن با آن هم ثواب نماز را کم می‌کند؛ این فتوای حضرت آقا هم هست. اما تبصره هم دارد نسبت به عبا عمامه و کفش استثنا شده و اگر مشکی باشد کراهت ندارد. و همچنین یک حکم کلی نسبت به عزادار داریم که صاحب عزا خوب است به گونه‌ای باشد که معلوم باشد عزادار هست و این لباس مشکی پوشیدن عزادار هنگام سوگواری امام حسین و ائمه بزرگوار، امروزه نشانه این هست که طرف می‌خواهد نشان دهد من عزادار هستم. بنابراین حکم کراهت را ندارد. بنابراین اگر کسی نذر کرده باشد با شرایط نذر شرعی، طبق نذرش هم اگر بتواند باید عمل کند.

اما توجه داشته باشید به هر حال عزادار بودن شیوه‌های مختلفی دارد. حالا ممکن است با پوشیدن لباس مشکی باشد یا با پرهیز از افعال و کارهای شاد یا با گریه کردن و گریستن و شیوه‌های مختلف دیگر. به هر حال ما امیدوار هستیم بتوانیم این حالت عزاداری را در این ایام سوگواری مراعات کنیم.

س: منظور مقام معظم رهبری در خصوص عدم شرکت زنان در دسته‌جات عزاداری چیست؟ لطف نظر مبارک ایشان را تبیین فرمایید. چرا که در ایام شهادت ائمه بسیاری از هیئات مذهبی اقدام به راه‌اندازی دسته‌جات مذهبی می‌نمایند و زنان نیز پشت سر مردان حضور دارند. آیا این حضور زنان در پشت سر مردان در دسته‌جات اشکال دارد؟
ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ اولا اگر مصداق اختلاط محرم و نامحرم باشد که حرام است که دیگر حدودی برای این مسئله مشخص شده است و همین جا توصیه میکنیم در هیئت‌ها و در مجالس عزا، همه جا باید این رعایت شود و خانم‌ها حجاب‌شان را مراعات کنند و همه نگاه‌شان را نگه دارند؛ نگاه به نامحرم. اما در خصوص اینکه خانم‌ها هم دنبال دسته عزا راه بیافتند و دسته عزاداری راه بیاندازند گفتند این شایسته نیست که خانم‌ها هیئت عزاداری و دسته عزاداری داشته باشند؛ حتی دنبال دسته‌های عزاداری راه بیافتند. شیوه عزاداری از قدیم‌الایام مرسوم بوده و خانم‌ها هم در مجلس عزا شرکت می‌کردند با مراعات حدود و ثغور شرعی و حجاب و عفاف.

حجت‌السلام و المسلمین محسن قرائتی نیز در بیان برخی آداب عزاداری به موارد مختلفی اشاره می‌کنند، از جمله یادآوری می‌کنند؛ با کفش در مسجد می آییم. می‌خواهیم سینه بزنیم. این کار را نکنید. من می‌خواهم گوسفند بکشم، شتر بکشم در خیابان. آقا شتر بکش. خدا اجرت بدهد. اما چرا وسط خیابان؟ این شتر رم می‌کند. گاو و گوساله رم می‌کند. خونش می ریزد. اگر بارندگی شود، این آب با خون مخلوط می‌شود. کفش مردم نجس می‌شود. در مسجد می‌روند، در حسینیه می‌روند، در خانه هایشان می‌روند، کشتن شتر کار خوبی است. اما وسط خیابان کار خوبی نیست. هرچیزی در جایی. شما اگر چای را در آفتابه بکنی، هیچکس نمی‌خورد. هم شربت خوب است، هم لیوان خوب است. یعنی باید کارهای ما در ظرف خودش باشد. شتر کشتن، گوسفند کشتن کار خوبی است اما وسط راه کشتن کار خوبی نیست. یک جای دیگر بکشید وسط راه نباشد.

آداب پذیرایی در مراسم:

بدیهی است وقتی اسلام برای انجام مراحل مختلف مراسم عزاداری حکم و قانون دارد، بهره بردن از سفره امام حسین(ع) نیز تابع رعایت اصولی است که توجه به آنها برکت آن را دو چندان می‌سازد، به عنوان مثال؛ حجت‌السلام و المسلمین محسن قرائتی ضمن بیان برخی از این نکات، تخصیص نذورات عزاداران به یک روز خاص مانند؛ عاشورا و حتی تعیین نوع غذا و زمان نذر را نیز مستلزم مدیریت صحیح و در ردیف ضروریات اجرای این مراسم برمی‌شمارد.

ایشان در بیان بخش دیگری از این نکات می‌گوید؛ نذرهای شما اگر نذرهای خاصی نیست، تقسیم کنید. حالا دهه دوم شما، روز بعد از عاشورا غذا بدهید. اینقدر غذا نفله می‌شود، چون همه نذر کردند روز عاشورا بدهند. شما مگر نمی‌خواهی به امام حسین هدیه کنی، بگو: حسین جان من سه روز بعد از شهادت پلو می‌دهم. آبگوشت می‌دهم. ثوابش برای تو. امام حسین هر وقت به ایشان هدیه کنی می‌پذیرد. چه عاشورا، چه غیر عاشورا. البته باید عاشورا حماسه‌اش سر جایش باشد. روز عاشورا فرق می‌کند. اما نه به مقداری که غذاها حرام شود. آیت الله العظمی مکارم می‌فرمود: حاجی‌هایی که روز عید قربان مکه گوسفند می‌کشند، اگر گوشتش حرام می‌شود، به ایران تلفن کنند، کسی برایشان بکشد. البته حالا امسال گفتند، گوسفندها را به پاکستان فرستادند. به هر حال اسراف حرام قطعی است. اگر کسی روز خاصی را نذر نکرده تقسیم کند.

در ادامه می‌افزاید؛ مجالس هم همین طور است. یکی دهه اول، یکی دهه دوم، یکی دهه سوم، به هر حال یک طوری نباشد یک شب همین‌طور قدم به قدم تکیه، بعد از یک هفته هیچی، مثل سیل یکبار می‌آید و می‌ایستد. این باران نم نم اثرش بیشتر است.

با عنایت به نکات مورد اشاره ایشان و سایر روایات اسلامی؛ رعایت حرمت سفره نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که در جریان برگزاری این‌گونه مراسم باید مورد توجه قرار گیرد، زیرا از یک‌سو سفره محل قرار گرفتن نان و طعام و به عبارت دیگر برکت خداست و از سوی دیگر وقتی در آیات و روایات اسلامی این‌قدر بر شستن دست قبل و بعد از غذا سفارش شده است و آب و غذا خوردن در ظرف ترک‌خورده یا از کنار دسته آن نهی شده است و یا به داشتن مسواک و حوله جداگانه تأکید می‌شود، قطعاً پا گذاشتن در داخل سفره و یا سایر رفتارهای مشابه آن نمی‌تواند، منطبق با اصول و ارزش‌های اسلامی باشد.

نکته دیگری که متأسفانه در سال‌های اخیر بیشتر به چشم می‌خورد، استفاده نادرست، بی‌رویه و اسراف‌گونه از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی برای پذیرایی در مراسم عزاداری است که اگرچه تسهیل در پذیرایی و رعایت بهداشت را بهانه قرار داده است، اما؛ اولاً در اکثر موارد از لیوان‌ها و ظروف نامناسب پلاستیکی و مُضر برای سلامت جهت توزیع غذاهای گرم استفاده می‌شود، ثانیاً در بسیاری از موارد چون پیش‌بینی لازم برای جمع‌آوری زباله‌ها صورت نمی‌گیرد، لذا ظروف در معابر رها می‌شود و کار کارگران شهرداری را مضاعف می‌سازد، ثانیاً در نهایت محیط زیست را به شکل جبران‌ناپذیری آلوده می‌سازد، که طبیعتاً در همه موارد از ارزش کار عزادران می‌کاهد.


برچسب ها: آداب عزاداری اهل بیت عصمت و طهارت(ع) در اسلام قسمت دوم ، آداب عزاداری اهل بیت عصمت و طهارت(ع) در اسلام ،

متأسفانه در سال‌های اخیر از سوی برخی عزاداران و حتی مداحان اهل‌بیت، شاهد بدعت‌گذاری‌ها و رفتارهای نامتعارف و نامتجانسی هستیم که چهره نامطلوبی از تشیع را در اذهان و افکار عمومی جهان اسلام و بلکه ملل سایر کشورها به تصویر کشیده است.

پایگاه خبری تحلیلی بصیرت/احمدرضا هدایتی

در دین مبین اسلام خط قرمزهای رفتاری و اخلاقی در ابعاد مختلفِ معنوی، اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی و نظامی با واژه‌هایی مانند؛ واجب، حلال، حرام، مستحب، مکروه و مباح تبیین و تعیین شده است و این مفاهیم هستند که نقش و وظیفه و نیز حدود اختیارات یک مسلمان در برخورد با مسائل را مشخص می‌سازند.

در باب آداب عزاداری نیز آنچه از احکام و اصول و ارزش‌های اسلامی استنباط می‌شود، همگی حکایت از آن دارد که در این‌گونه مراسم هر رفتار نامتعارف و حتی هر عمل متعارف و مستحبی که ضرر و زیان مسلمین یا جوامع انسانی را در پی داشته باشد و یا سبب بروز اختلاف بین مسلمانان گردیده و یا موجبات سوءاستفاده کفار و دشمنان اسلام را فراهم سازد و باعث وهن اسلام و تحقیر مسلمین شود، یا حکم حرمت پیدا می‌کند و یا مشروعیت خود را از دست می‌دهد.

البته این موضوع در مورد واجبات یا محرمات به ‌جز در موارد خاص که مشمول حکم تقیه می‌شود، مصداق ندارد، اما سایر احکام اعم از مستحبات، مکروهات و موارد مباح را شامل می‌شود و درست به همین دلیل است که علمای بزرگوار اسلام، مسلمانان را از انجام برخی حرکات و رفتارها در عزاداری‌ها برحذر می‌دارند، به عنوان مثال؛ در برخی از احادیث و روایات مالیدن گل به بدن، هروله کردن و یا گریه با صدای بلند برای شهادت امام حسین(ع) مستحب شمرده شده است، اما همین عمل آنگاه که در یک مجلس از سوی تعداد معدودی صادر و به شکل غیر معمول موجب جلب‌ توجه و ایجاد اخلال در عزاداری دیگران شود، نهی شده است.

با این‌حال؛ متأسفانه در سال‌های اخیر از سوی برخی عزاداران و حتی مداحان اهل‌بیت، شاهد بدعت‌گذاری‌ها و رفتارهای نامتعارف و نامتجانسی هستیم که چهره نامطلوبی از تشیع را در اذهان و افکار عمومی جهان اسلام و بلکه ملل سایر کشورها به تصویر کشیده است.

رفتارهایی مانند؛ استفاده از اشعار کوچه بازاری و بی‌محتوا که بعضاً به شکل غلوآمیز و غیر واقعی، فقط ظواهر واقعه عظیم و عبرت‌آموز عاشورا و یا مصائب ائمه(ع) را مورد توجه قرار داده‌اند، رقابت در استفاده از روش‌ها و نیز آلات و ادوات موسیقیایی جدید و نیز وسایل تزئینی و علائم و نشانه‌های نامتعارف در تجهیز هیأت و یا استفاده از بلندگوهای فوق‌العاده قوی و پر سر و صدا که شکل نوینی از فخرفروشی پنهان را به ذهن متبادر می‌سازد و گاهی باعث آزار عابران و همسایگان می‌شود، افراط در تداوم عزاداری تا حتی بعد از نیمه شب که معمولاً باعث قضا شدن نماز صبح عزاداران می‌گردد، عریان نمودن بدن در مقابل نگاه نامحرم یا قمه‌زنی و سایر حرکت‌های مشابه و یا استفاده از کلمات سخیف و تکرار و تولید صداهای دون ‌شأن انسان و مجالس عزاداری که عمدتاً شور بخشیدن تصنعی و کاذب به مراسم را با هر قیمتی هدف قرار می‌دهند و حتی اسراف و تبذیر در نحوه پذیرایی از عزاداران، نمونه‌ای از بدعت‌گذاری‌های مورد اشاره است.

از آنجا که احکام و اصول و ارزش‌های اسلامی، مبنای رفتاری مسلمین در امور مختلف را مشخص و علما و مراجع اسلام شایسته‌ترین مرجع و متولی بیان احکام الهی و بهترین الگوی رفتاری برای انسان‌های ولایت‌مدار و مؤمن در همه زمینه‌ها از جمله مراسم عزاداری محسوب می‌شوند، لذا در این مقوله تلاش خواهد شد تا با بیان نقطه نظرات رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت امام خامنه‌ای(دامت برکاته) و مراجع بزرگوار و سایر اصول و احکام اسلامی مربوط به آداب عزاداری ائمه معصومین(ع) به‌ویژه امام حسین(ع)، زمینه کسب فیض بیشتر از ساحت مقدس این بزرگواران و ثواب و بهره بالاتر از شرکت در این قبیل مراسم معنوی و معرفتی فراهم گردد..

واقعه عاشورا امتیازی بزرگ برای جامعه شیعی:

امام خامنه‌ای در مجموع سخنرانی‌هایشان بارها فضائل معنوی واقعه عاشورا برای جوامع شیعی را متذکر و مزایای اجتماعی و سیاسی و شرکت شیعیان در هیأت مذهبی و عزاداری امام حسین(ع) را یادآوری کرده‌اند، گزیده برخی از این بیانات عبارتند از:

در زندگی حسین‌بن‌علی علیه‌السّلام، یک نقطه‌ی برجسته، مثل قله‌ای که همه‌ی دامنه‌ها را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد، وجود دارد و آن عاشورا است. ۱۳۷۱/۱۱/۰۶

تحقیقاً یکی از مهمترین امتیازات جامعه شیعه بر دیگر جوامع مسلمان، این است که جامعه شیعه، برخوردار از خاطره عاشوراست. ۱۳۷۳/۰۳/۱۷

یکی از بزرگترین نعمتها، نعمت خاطره و یاد حسین‌بن‌علی علیه‌السّلام، یعنی نعمت مجالس عزا، نعمت محرّم ونعمت عاشورا برای جامعه شیعیِ ماست. ۱۳۷۳/۰۳/۱۷

قدر مجالس عزاداری را بدانند، از این مجالس استفاده کنند و روحاً و قلباً این مجالس را وسیله‌ای برای ایجاد ارتباط و اتّصالِ هرچه محکم‌تر میان خودشان و حسین‌بن‌علی علیه‌السّلام، خاندان پیغمبر و روح اسلام و قرآن قرار دهند. ۱۳۷۳/۰۳/۱۷

توجه به مفاهیم و ارزش‌های اسلامی در عزاداری‌ها:

اگرچه این بخش از سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی بیشتر مداحان و ذاکرین عزیز را مخاطب قرار داده است، اما بی‌ارتباط با جلب توجه مخاطبین به مفاهیم محتوایی واقعه عاشورا و سیره و رفتار بزرگان دین نیست، ایشان در تیرماه سال 1393 در دیدار عزاداران و متولیان هیئت رزمندگان اسلام فرمودند: «چقدر خوب است که در محافل هیئت‌ها، به مسئله قرآن  قرآن‌خوانی و معارف قرآنی  اهتمام ورزیده بشود، چقدر خوب است که در این نوحه‌خوانی‌ها مضامین اسلامی، مضامین انقلابی، مضامین قرآنی گنجانده بشود، یک وقت هست که سینه می‌زنند و صدبار با تعبیرات مختلف مثلاً می‌گویند «حسین وای»، خب این یک کاری است، اما هیچ فایده‌ای ندارد و هیچ چیزی انسان از «حسین وای» نمی‌فهمد و یاد نمی‌گیرد، یک وقت هست که شما در همین مطلبی که {عزادار} تکرار می‌کند و حرفی که {با آن} سینه می‌زند، با زبان نوحه و با زبان شعر، یک مسئله‌ی روز، یک مسئله انقلابی، یک مسئله اسلامی، یک معرفت قرآنی را می‌گنجانید؛ او وقتی تکرار می‌کند، در ذهن او ملکه می‌شود، این خیلی با ارزش است، کاری است که هیچ‌کس غیر از شما نمی‌تواند این‌کار را بکند، ...»

در ماه محرم، معارف حسینی و معارف علوی را که همان معارف قرآنی و اسلامی اصیل و صحیح است برای مردم بیان کنید. ۱۳۷۲/۰۳/۲۶

اگر برای ذکر مصیبت، کتاب «نَفَس المهمومِ» مرحوم «محدّث قمی» را باز کنید و از رو بخوانید، برای مستمع گریه‌آور است و همان عواطفِ جوشان را به‌وجود می‌آورد. چه لزومی دارد که ما به خیال خودمان، برای مجلس‌آرایی کاری کنیم که اصل مجلس عزا از فلسفه واقعی‌اش دور بماند؟! ۱۳۷۳/۰۳/۱۷

وقتی شعر را می‌خوانیم، به فکر باشیم که از این شعر ما ایمان مخاطبان ما زیاد شود. پس، هر شعری را نمی‌خوانیم؛ هرجور خواندنی را انتخاب نمی‌کنیم؛ جوری می‌خوانیم که لفظ و معنا و آهنگ، مجموعاً اثرگذار باشد. در چه؟ در افزایش ایمان مخاطب. ۱۳۸۶/۰۴/۱۴

برخی کارهاست که پرداختن به آنها، مردم را به خدا و دین نزدیک می‌کند. یکی از آن کارها، همین عزاداریهای سنّتی است که باعث تقرّبِ بیشترِ مردم به دین می‌شود. این‌که امام فرمودند «عزاداری سنّتی بکنید» به خاطر همین تقریب است. در مجالس عزاداری نشستن، روضه خواندن، گریه کردن، به سروسینه زدن و مواکب عزا و دسته‌های عزاداری به راه انداختن، از اموری است که عواطف عمومی را نسبت به خاندان پیغمبر، پرجوش می‌کند و بسیار خوب است. ۱۳۷۳/۰۳/۱۷

امام حسین را فقط به جنگِ روز عاشورا نباید شناخت؛ آن یک بخش از جهاد امام حسین است. به تبیین او، امر به معروف او، نهی از منکر او، توضیح مسائل گوناگون در همان منی و عرفات، خطاب به علما، خطاب به نخبگان- حضرت بیانات عجیبی دارد که تو کتاب‌ها ثبت و ضبط است- بعد هم در راه به سمت کربلا، هم در خود عرصه‌‌ی کربلا و میدان کربلا، باید شناخت. ۱۳۸۸/۰۵/۰۵

س: برخی از ذاکرین در مدایح اهل بیت (ع) تعبیراتی مانند (مست مستم من، هر چه باداباد، علی پرستم من، همچون زهرا مادرت، از همه خوشگلتر، یا اباصالح (ع) بیا را به‌کار می برند که به نظر می رسد با شأن اهل بیت (ع) منافات دارد. به کار بردن این گونه الفاظ چه صورت دارد؟

ج: حضرت آیت الله خامنه ای (دام ظله العالی): معلوم نیست ظاهر این الفاظ مرادشان باشد و در هر صورت الفاظ خوب و اشعار بهتر فراوان است. آنها را بخوانند.

س: یک مداح خوب چگونه باشد و چگونه رفتار کند؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای: من یاد دارم و حضور داشتم که حضرت آقا به دو نفر از مداحان معروف کشور که در دو جلسه جداگانه بعد از مراسمی که داشتند در حضور آقا و مجلس عزایی که آقا برپا می‌کنند، بعد از اینکه خدمت آقا رسیدند من از نزدیک می‌شنیدم که حضرت آقا فرمودند این مداحی شما باید منبر آموزنده باشد. بعد توصیه کردند قصیده‌هایی را بگردید پیدا کنید و یادم هست از دیوان صائب هم نام بردند که فرمودند در دیوان صائب هست از این قصیده‌های پرمغز و پرمحتوا که می‌توانید استفاده کنید و مداحی شما باید یک منبر آموزنده باشد که مخاطبان شما مطلب یاد بگیرند و بر معرفت‌شان افزوده شود. مطالب تاریخی مربوط به ائمه اطهار، مصائبی که بر آنها وارد شده است، جنایاتی که دشمنان آنها مرتکب شده‌اند، اینها در مداحی باشد ان‌شاءالله.

حجت‌الاسلام قرائتی نیز در این باره می‌گوید: حدیث داریم در مجالس عزاداری «احیوا أمرنا» (بحارالانوار/ج۱/ص۲۰۰) یعنی امور ما اهل بیت باید زنده باشد. این آقا که بالای منبر رفت، این شعار را که خواند چه چیزی زنده شد؟ آیه ای تفسیر شد؟ تاریخ کربلا مطرح شد؟ موعظه ای شد؟ چه مطرح شد؟ این شاعر این شعری که خواند مردم چقدر رشد کردند؟ بعضی شعرها در شأن اهل بیت نیست. دورت بگردم. خوب مادر هم به بچه اش می گوید: دورت بگردم. چشمات کمونه، ابروت کمونه، قدت قشنگه، آیا مثلاً ابالفضل این است؟! شعری که خوانده می شود باید در آن رشد باشد. منبری باید حرف هایش رشد داشته باشد.

ضرورت مستند بودن مقاتل و مطالب مطرح شده در مجالس:

امام (ره) در مجموعه بیاناتشان به خطبا و مداحان در مورد نحوه روضه خواندن و موضوعات آن توصیه می‌کنند که؛ در نوحه ها و اشعار، به طور کوبنده فجایع و ستمگری‌های ستمگران هر عصر یاد آوری شود. دشمنان اسلام آمریکا و ... است، به طور کوبنده یاد آوری و لعن و نفرین شوند. بنیانگذار انقلاب اسلامی(ره) همچنین تأکید می‌کنند که؛ آنها باید مردم را سوق به اسلام و مسایل آن بدهند. مردم را مهیا برای فداکاری بکنند. زیاد روضه بخوانند و دو کلمه نباشد. به صورتی روضه بخوانند که مردم مانند اهل بیت (ع) با ستمگران سازش نکنند.

البته مستند بودن مطالب نیز همواره مورد تأیید علما و مراجع بوده و در پاسخ به سؤلات مطرح در این زمینه اهمیت این موضوع را به اشکال مختلف متذکر شده‌اند، که در ذیل به نمونه‌هایی از آنها پرداخته شده است.

س: گاهی از مداحان مصیبت های اهل بیت (ع) را بدون سند معتبری می خوانند و منابع خود را الهام و مکاشفه برای خود می‌دانند آیا نقل وقایع بدین نحو صحیح است؟ وظیفه شنوندگان چیست؟

ج: امام خامنه‌ای؛ نقل مطالب به صورت مزبور بدون این‌که مستند به روایتی باشد و یا در تاریخ ثابت شده باشد، وجه شرعی ندارد مگر آنکه نقل آن به عنوان بیان حال به حسب برداشت متکلم بوده و علم به خلاف آن، نداشته باشد و تکلیف شنوندگان نهی از منکر است به شرطی که موضوع و شرایط آن نزد آنان ثابت شده باشد.

س: در بعضی از هیئت‏های مذهبی مصیبت‏هایی خوانده می‏شود که مستند به مقتل معتبری نیست و از هیچ عالم یا مرجعی هم شنیده نشده است و هنگامی که از خواننده مصیبت از منبع آن سؤال می‏شود، پاسخ می‏دهند که اهل بیت(ع) اینگونه به ما فهمانده‏اند و یا ما را راهنمایی کرده‏اند و واقعه کربلا فقط در مقاتل نیست و منبع آن هم فقط گفته‏های علما نمی‏باشد بلکه گاهی بعضی از امور برای مدّاح یا خطیب حسینی از راه الهام و مکاشفه مکشوف می‏شود، سؤال من این است که آیا نقل وقایع از این طریق صحیح است یا خیر؟ و در صورتی که صحیح نباشد، تکلیف شنوندگان چیست؟

ج: مقام معظم رهبری (دام ظله العالی) به این سوال چنین پاسخ می دهند: نقل مطالب به صورت مزبور بدون اینکه مستند به روایتی باشد و یا در تاریخ ثابت شده باشد، وجه شرعی ندارد مگر آنکه نقل آن به عنوان بیان حال به حسب برداشت متکلّم بوده و علم به خلاف بودن آن، نداشته باشد و تکلیف شنوندگان نهی از منکر است بشرطی که موضوع و شرایط آن نزد آنان ثابت شده باشد.

ضرورت حفظ فلسفه و حدود شرعی و اخلاقی در عزاداری‌ها:

مقام معظم رهبری(مد ظله العالی) پیرامون برگزاری مراسمات در برخی مناسبت ها از جمله ایام شهادت حضرت زهرا (س) فرموده‌اند: من بارها گفته‌ام با تجمع مخالف نیستم اما با دسته‌جات در ایام فاطمیه توی خیابان‌ها بیایند ، نباید چیزی جای محرم و عاشورا و تاسوعا را بگیرد. این که بیایند بیرون و تلویزیون هم آنها را پوشش دهد خوب نیست. ایشان سپس مثال پاکستان را می‌زنندکه چقدر در این گونه مراسمات کشته می‌شوند. همچنین از سبک سینه زنی انتقاد نموده و می‌فرمایند؛ چرا باید از سبک آدم های کثیف استفاده کنید که زمانی که اجرا می‌شود آن آدم‌های کثیف در ذهن تداعی شوند؟ چه لزومی دارد هر سال یک سبک جدیدی به وجود آید؟

حضرت آیت الله خامنه‌ای سال‌ها پیش نیز در دیدار دست اندرکاران گروه معارف صدای جمهوری اسلامی بیان کردند: «مساله دیگر؛ مساله روضه هاست، روضه خوانی و سینه زنی باید باشد، اما نه در هر عزایی، این را بدانید که روضه خواندن و گریه کردن  آن سنت سنیه  مربوط به همه ائمه نیست، متعلق به بعضی ائمه است. حالا یک وقت در یک جمع و مجلسی کسی روضه‌ای می‌خواند, عده‌ای دلشان نرم می‌شود و گریه می‌‌‌کنند این عیبی ندارد. اصلا عزاداری کردن یک حرف است، روضه‌خوانی و سینه‌زنی راه انداختن یک حرف دیگر است. روضه‌خوانی و سینه‌زنی راه انداختن مخصوص امام حسین است، حداکثر مربوط به بعضی از ائمه است، آن هم نه به این وسعت. مثلا در شب و روز تاسوعا و عاشورا به خصوص در شب و روز بیست و یکم ماه رمضان سینه زنی و عزاداری و برگزاری جلسات خوب است، ولی مثلا در مورد حضرت موسی بن جعفر علیه السلام - با اینکه وفات آن بزرگوار از وفات های دارای روضه خوانی است  من لزومی نمی بینم که سینه زنی بشود ، یا مثلا در سالگرد شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها مناسبتی ندارد که ما بیاییم نوحه‌خوانی و سینه‌زنی کنیم، بهتر این است که در آن موارد شرح مصایبشان گفته بشود. شرح مصایب گریه‌آور است.

ایشان همچنین اواخر سال گذشته در جمع هیئت رزمندگان فرمودند: مواظب مداحان باشید ؛ دشمن تمام توجهش روی مداحان است و قصد دارد از این طریق به نظام ضربه بزند ؛ یکی را به حاشیه ببرد و برای دیگری مسئله درست کند که لازم است روی این موضوع دقت لازم صورت گیرد.

س: نظر حضرت آقا در مورد الفاظی که در عزاداری‌ها و نوحه‌ها استفاده میشود و در شأن یک مسلمان و حتی انسان نیست و نسبت دادن یکسری الفاظ رکیک به خود چه حکمی دارد؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ کلا در عزاداری آن نزاکت و سنگینی و وزانت عزاداری باید حفظ شود. در پاسخ یکی از سوال‌ها ما اشاره کردیم که هم باید از مطالبی که حرام است - مثل کذب مثل غلو نسبت به ائمه اطهار - پرهیز شود و هم باید از مطالبی که دون شان یک مسلمان است، پرهیز شود. اصلا اسلام پیروان خودش را وزین سنگین و باوقار و مستقل می‌پسندد. شما نگاه کنید از جمله لباس‌های حرام، لباس شهرت است و لباس شهرت یعنی لباس سبک، لباسی که در شان یک مسلمان نیست، لباسی که از نظر رنگ دوخت یا کیفیت پوشیدن یا حتی اندراس به گونه‌ای است که اگر طرف بپوشد در جامعه انگشت‌نما می‌شود، این در شان یک مسلمان نیست. لذا در تعابیری که خوانده می‌شود در نوحه‌ها ولو حالا در مقام اظهار ارادت به معصومین یا به اباعبدالله باشد، اما در شان یک مومن نیست چنین الفاظی به کار ببرد، آنها هم شایسته نیست در عزاداری و از آن پرهیز شود.

س: یک عزاداری مورد رضایت اهل بیت (ع) چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ در جواب باید عرض کنیم عزاداری دو حیث دارد: یک حیث محتوایی است و مطالبی که گفته می‌شود، یک حیث قالب و شیوه عزاداری است. از نظر محتوا آنچه که گفته می‌شود نباید مطالب حرام و خلاف شرعی باشد، یعنی دروغ نباشد، غلو نباشد، موجب وهن به مذهب نباشد، موجب تنقیص مقام اباعبدالله (ع) و معصومین (ع) نباشد و همچنین موجب پایین آمدن مقام خود مومنین و عزاداران هم نباشد؛ یعنی از نظر محتوا یعنی مطالب مستند باشد، خلاف عقاید مکتب اهل بیت نباشد، خلاف مرام اهل بیت نباشد الی آخر که توضیح داده شد. نسبت به شیوه عزادارای اولا همراه با کار حرام نباشد مثل موسیقی حرام و امثال اینها، و موجب وهن مذهب هم نباشد، یعنی کاری نکنند که سوژه به دست دشمنان بیافتد و با این شیوه عزاداری که داریم، آنها علیه مکتب اهل بیت و پیروان مکتب اهل بیت تبلیغ سو داشته باشند. اجمالا این را می‌توانیم ویژگی‌های عزاداری مناسب مورد رضایت اهل بیت برشماریم.

س: آیا هروله کردن در عزاداری اشکال دارد؟

ج: حجت‌الاسلام فلاح‌زاده به نقل از امام خامنه‌ای؛ اگر موجب وهن مذهب نباشد، یعنی دیگران سواستفاده نکنند علیه مکتب اهل بیت، اشکالی ندارد. ولی به طور کلی توصیه این هست که از اینگونه اعمال در عزاداری ها پرهیز کنند. در پاسخ سوال‌هایی که معمولا در مورد شیوه ی عزاداری و برخی از کارهایی که در عزاداری صورت میگیرد و اشکال شرعی هم ندارد مثل تعزیه‌خوانی و امثال اینها، وقتی سوال شده است، ضمن تایید آن عزاداری‌های متعارف و متعادلی که از دیرباز بین مومنین مرسوم بوده اضافه فرمودند: "بهتر آن است که مجلس ذکر مصیبت برپا کنند". پس معلوم است که اینگونه کارهای متعارف مثل هیئت‌های عزاداری مثل سینه‌زنی و زنجیرزنی به طور متعارف اینها اشکالی ندارد و جز شعائر دینی ما الان محسوب می‌شود. اما یک کارهایی که موجب وهن مذهب است در شان مومن نیست این کارها را انجام دهد، دشمنان از آن سواستفاده می‌کنند علیه مکتب تشیع، آن کارها جایز نیست.


برچسب ها: آداب عزاداری اهل بیت عصمت و طهارت(ع) در اسلام ، آداب عزاداری اهل بیت عصمت و طهارت(ع) در اسلام قسمت اول ،


حسین قدیانی

نه جناب ظریف! این یک یادداشت اتفاقی نیست! و این‌طور نیست که دستم با دکمه‌های کیبورد، تصادف کرده باشد؛ یهویی!

انقلابی، پای حرفش می‌ایستد! انقلابی هم می‌ایستد! بزدلی پیشه ما نیست! انقلابی وقتی «مرگ بر آمریکا» می‌گوید، می‌ایستد پای این شعار! در مقام عمل! و من باز هم می‌گویم: اسلحه دستم بود، انتقام آیلان، علیرضا و آرمیتا را از اوبامای جلاد، جلاد همه رقمه، جلاد همه‌جوره، با یک گلوله می‌گرفتم! پای این شلیک هم می‌ایستادم! و بانگ برمی‌آوردم؛ «وقاتلوا ائمه.. ‌الکفر»!

نه جناب ظریف! دست دادن شما به اوباما، اتفاقی نبود! اتفاقا جنابعالی مترصد فرصت می‌گشتید تا بعد از قایم باشک برجام، فریضه واجب سک‌سک را آن هم در راهروهای سازمان ملل به جا آورید! خیال‌تان راحت شد؟ این هم از دست دادن با اوباما! و صد حیف که احترام مدنظر رئیس‌تان در کابینه به پاسپورت ایرانی برنگشت و الا، با ملک سلمان هم می‌شود دست داد! با شمر! با یزید! حتی با حرمله هم می‌توان دست داد!

«اتفاقی» کدام صیغه است؟ «تصادف» کدام صیغه است؟ آدم می‌تواند با خود شیطان هم دست بدهد! آدم این استعداد را دارد که از پشه هم کمتر باشد! که رفت در بینی نمرود! و از شن! که رفت در بینی کاخ سفید! در طبس! اما آدم چه خوب، مثل آدم، بایستد پای حرفش! و تقصیر خود را گردن تقدیر نیندازد! و مرد باشد و بگوید؛ این بود تدبیر ما! رک و راست!

نه جناب ظریف! بهتر آن است که راستش را بگویید! چرا راستش را نمی‌گویید؟ همه که قرار نیست رئیس‌جمهور زن کشور آرژانتین باشند! در سپاه حضرت رسول هم بودند کسانی که ابوسفیان را دوست داشته باشند! و ما در همین جمهوری اسلامی، رئیس‌جمهوری داشتیم که زن نبود اما زنانه از کشور فرار کرد! واعطشای بنی‌صدر، رسماً کاخ سفید را مخاطب قرار داده بود! خیلی هم حالا اشکالی ندارد! همه که قرار نیست تشنه آب فرات باشند! عده‌ای هم باید باشند بلکه اجل مهلت‌شان دهد تا بگیرند در بغل اوباما را! دست دادن کافی نیست! چنان باید اوباما را در آغوش فشرد که نگرانی جلاد تحریم من‌باب سرنوشت انتخاباتی بعضی‌ها جبران شود! چنان باید رئیس‌جمهور آمریکا را بوسید که بوی ادوکلن اوباما حالاحالاها در بدن آدم بماند!

مرد بودن فقط به جوانمردان توصیه نشده! همه باید مرد باشند! همه حتی عشاق سینه‌چاک پرزیدنت روسیاه! و نباید اینگونه باشد که بعد مصافحه، اجر عمل خود را ضایع کنیم! و بگوییم: یهویی بوده! شما راستش را بگو، من قول می‌دهم لااقل از آن بخش که مربوط به صداقت در کردار شماست، تجلیل کنم! و البته بعد، این مهم را خاطرنشان کنم که جناب ظریف! وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، واو به واو صحیفه ‌نور خمینی بت‌شکن است، نه حضرتعالی! با این حساب، اولا شما خیلی هم حالا آدم مهمی نیستید.

اصولگرایان، بی‌خود شلوغش کرده‌اند! اصلش ما همه به شما بدهکاریم! شما ثابت کردی دست دادن به رئیس‌جمهور آمریکا، نه‌تنها مرده‌ای را زنده نمی‌کند بلکه می‌تواند همزمان باشد با فاجعه منا! و احترام کذایی هم به پاسپورت ایرانی بازنگردد! و سعودی زپرتی، به شخص شخیص جنابعالی ویزا ندهد! و آن معامله را با قیمت نفت کند! و این معامله را با حجاج بیت‌الله!

نه جناب ظریف! بدهی ما به شما تمامی ندارد! شما ثابت کردید می‌توان توافقی با آمریکا بست، آنطور که اوباما می‌گوید اما ساختار و ساختمان تحریم‌ها، «باقی بماند»!

شما ثابت کردید با نچرخیدن چرخ سانتریفیوژها، همچین نیست که چرخ دیگر کارخانه‌ها بچرخد! شما ثابت کردید بی‌عرضگی ادوار دولت در عرصه اقتصاد، ربطی به صنعت هسته‌ای ندارد! و اینطور نیست که با دادن هسته‌ای، دشمن، در باغ سبز نشان اقتصاد ما دهد! شما ثابت کردید پیاده‌روی با جان‌کری، مشکل مسکن را حل نمی‌کند! و دست دادن با اوباما، قیمت خودرو را پایین نمی‌آورد! شما ثابت کردید خندیدن به اجنبی، اتفاقا مزید دشمنی اوست، نه کاهنده عداوتش! شما ثابت کردید هر چقدر بیشتر به سران کاخ سفید بخندیم، سعودی‌ وحشی‌تر می‌شود! شما ثابت کردید مذاکره با آمریکا قادر نیست شب عزای اقتصادی دولت را تبدیل به جشن عروسی کند! شما ثابت کردید وقتی دولت نمی‌تواند ۴ قلم کالا را درست توزیع کند، ناشی از بی‌تدبیری اعتدالیون است، نه «مرگ بر آمریکا»! شما ثابت کردید آمانو می‌تواند از پایگاه نظامی ما بازدید تشریفاتی اما رسمی کند، وزیر امور خارجه دولت اعتدال هم با اوباما دست بدهد اما لغو تحریم؟ حالا بچرخ تا بچرخیم!

نه جناب ظریف! اتفاقا خوب شد به اوباما دست دادید! و اتفاقاً خوب شد چون شمایی هم وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی شد! فقط کاش بگویید سعودی به شما چرا وقت نداد؟ شما که فرسنگ‌ها با «خبر مرگش» فاصله داشتید! «اخوک عبدالله»! زرشک! آقای وزیر امور خارجه دولت اعتدال! من تکرار می‌کنم که این یک یادداشت اتفاقی نیست! و وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، یعنی کلمه کلمه این جمله انقلابی؛ «پاسخ، سخت خواهد بود و خشن»!

اصول سیاست خارجه جمهوری اسلامی، به وقت لزوم، نه بسته به فلان حرف رئیس‌جمهور است، نه بسته به بهمان حرف وزیر امور خارجه! و صدالبته، جمله اخیر هم هرگز اتفاقی نوشته نشد! فقط با رئیس‌جمهور فراری بود، ما الان همه باید جاسوس سیا می‌شدیم! و فقط به حضرتعالی بود، ما الان باید همه دست در دست اوباما می‌گذاشتیم!

نه جناب ظریف! از سر احساس نبود که خمینی گفت؛ «از هر که بگذریم، از آل‌سعود نمی‌گذریم»! روح خدا، نه اتفاقی سخن می‌گفت، نه تصادفی رفتار می‌کرد! آن ابرمرد، همین امروز را می‌دید که علیه سعودی، آن همه با خشم موضع می‌گرفت! و ما فرزندان خمینی هستیم! ما اتفاقی تیتر نزدیم؛ «خبر مرگش»! ما پای تیترمان ایستاده‌ایم! و شما را توصیه می‌کنیم به ایستادن پای دستی که به اوباما دادید! این هم شد حکایت آن تلفن کذایی؟! دولت محترم شعارش «تقدیر» بود یا «تدبیر»؟!

نه جناب ظریف! اگر رئیس‌جمهور قبل فقط یک بار وزیر امور خارجه خود را حین مأموریت از کار برکنار کرد، مع‌الاسف رئیس‌جمهور فعلی این کار را با حضرتعالی چند بار کرده! سیاست «مدارا با دشمن، تندی با دوست» بارها حضرتعالی را حین مأموریت، از کار برکنار کرده! شما آن روز که مشغول پیاده‌روی با جان‌کری شدید، از وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی تبدیل به فقط وزیر امور خارجه دولت اعتدال شدید! و آن روز هم که با اوباما دست دادید! و آن روز دیگر با سعودی… و بسیاری روزهای دیگر! زین سبب است که نوشتم؛ «شما خیلی هم حالا مهم نیستید»! با این همه، فرض است بر شما، لااقل حرمت آن ۴ تا حمایت مشروط بزرگان از خود را نگه‌ دارید! که صدالبته این حمایت‌های مشروط از خیلی‌ها بوده!

نه جناب ظریف! هر ثانیه آن ۶۰ ثانیه مصافحه شما با اوباما، ده‌ها حج‌گزار ایرانی مشغول جان باختن بودند! شگفتا! سعودی هم بر بی‌تدبیری خود، نام «اتفاق» گذاشته! و من شک ندارم، آنجا و آن لحظه، شما وزیر امور خارجه دولت اعتدال بودید و بس! و نه وزیر امور خارجه انقلاب خمینی! و نه وزیر امور خارجه «از آل سعود نخواهیم گذشت»!

می‌دانم! خیمه حجاج در صحرای منا، خالی بود! و زرق و برق سازمان ملل را نداشت! می‌دانم! حجاج بیت‌‌الله الحرام، لباسی به تن نداشتند الا احرامی سپید، به رنگ کفن! اما با خط اتوی شلوار پرزیدنت وحشی، می‌شود باز هم سر هزاران طفل معصوم را برید! و سر ابنای بشر کلاه گذاشت! می‌دانم! دست حجاج، تنها چند سنگ بود که بر صورت شیطان بزنند! و رمی جمرات به جا آورند! اما دست شما، درست در همان لحظه، در دست شیطان بود! شیطان بزرگ! می‌دانم! و این را هم خوب می‌دانم که شما با «الفبای تدبیر» بیگانه‌اید و اصلا در آن حد نیستید که بخواهم بنویسم؛ «با الفبای مبارزه بیگانه هستید»! شما و مبارزه؟

نه جناب ظریف! دفعه بعد ۶۰ ثانیه را بکنید یک ساعت! از قبل هم خواهش می‌کنم برنامه‌ریزی بکنید! اصلش اعتدال یعنی همین که حاجی جمهوری اسلامی در آغوش خدا باشد و وزیر امور خارجه دولت اعتدال در آغوش کدخدا!
عاقبت، همه که نباید «حج» بروند، عده‌ای هم باید «کج» بروند!

گفت: «بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا»! آقای وزیر امور خارجه دولت اعتدال! به خدا راضی نیستیم دفعه بعد، اعمال مصافحه با شیطان بزرگ را نیمه‌کاره رها کنید! ما اما زمان خود را به وقت صاحب‌الزمان تنظیم کرده‌ایم! و این همه را نشانه می‌دانیم! ساعت‌های دوزمانه، عقربه‌های نیویورکی، کلاس کار انقلاب جهانی مهدی موعود را پایین می‌آورد! ساعت ما فقط یک زمان را نشان می‌دهد! شما راحت باش آقای ظریف! و به هر که می‌خواهی دست بده… تشریفاتی! یهویی! اتفاقی! تصادفی!


برچسب ها: عقربه های نیویورکی ، مرگ بر دشمنان اسلام ، مرگ بر آمریکا ، یا ظریف ظریف عمل می کند؟! ، آیا ظریف ظریف عمل می کند؟! ، کدام عزت!!!!!!!!!!!!!!!!!! ،

رئیس سابق «سیا» ضمن انتقاد از برجام تأکید کرد که برخی شرایط توافق هسته‌ای با ایران مزخرف است و از آنجایی که بازرسان به تأسیسات نظامی ایران دسترسی ندارند، نباید اجازه لغو تحریم‌ها علیه ایران داده شود.

«جیمز وولسی» رئیس سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) در دوران دولت «بیل کلینتون» اوایل دهه 1990، هشدار داد که توافق هسته‌ای ایران و 1+5 (آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، چین بعلاوه آلمان) امنیت کانادا و جهان را کاهش می‌دهد.

بر اساس گزارش تورنتو سان، وی در طول دیدار هفته گذشته خود به «تورنتو» درباره برجام گفت: «این توافق نه تنها توانمندی ایران برای دستیابی به سلاح‌ هسته‌ای را کاهش نمی‌دهد بلکه آن را افزایش می‌دهد. ممکن است آنها از قبل یک بمب داشته باشند...اگر چنین چیزی اتفاق بیافتد. زندگی همه ما، کانادایی‌ها، آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها تغییر می‌کند.»

رئیس سابق سیا مدعی شد که امور از کنترل خارج می‌شود زیرا «احتمالاً وضعیتی پیش می‌آید که دفعه بعد یک بحران بزرگ در خاورمیانه به وجود می‌آید و آن هنگام نه تنها یک کشور بلکه چندین کشور در خاورمیانه سلاح‌ هسته‌ای خواهند داشت».

وولسی تأکید کرد که در چنین شرایطی «جهانی خواهید داشت که ثبات هسته‌ای در آن وجود داشته باشد، خطرات زیادی وجود دارد که برخی از این نفرت‌های کهنه این قرن‌ها یا حتی هزاره‌ها وقتی بحران خاورمیانه به وجود آید، مسلط می‌شوند و برخی در این میان از سلاح هسته‌ای استفاده خواهد کرد».

طبق این گزارش، «باراک اوباما» رئیس‌جمهور آمریکا در صدد است دستور اجرایی تصویب برجام را در 15 اکتبر (23 مهرماه) به امضا درآورد و اوایل 2016 اجرایی می‌شود.

رئیس سابق سیا چندین بند برجام را مسخره دانست و گفت که برخی شرایط توافق با ایران مزخرف هستند زیرا بازرسان نمی‌توانند از هیچ تأسیسات نظامی ایران بازدید کنند.

وی گفت چگونگی توانمندی ایران برای ارائه نمونه‌های خاک خود برای آزمایش ماده رادیواکتیو یک شرط مسخره در برجام است.

رئیس سابق سیا تأکید کرد: «توصیه می‌کنم یک چیزی که نباید انجام دهیم، لغو تحریم‌های ایران است.»

منبع: فارس


برچسب ها: رئیس سابق سیا: برخی شروط برجام «مزخرف» است/نباید اجازه لغو تحریم‌های ایران را داد ،

ایران آغاز کننده هیچ جنگی نیست اما اگر اشتباهی از بیگانه سربزند، پایگاه‌های
 موشکی از اعماق زمین مانند آتشفشان فوران می‌کند و این برای دشمن خانمان
 سوز است.


سردار حاجی زاده گفت: پایگاه‌های زیرزمینی موشک‌های دوربرد جمهوری اسلامی ایران در همه استانها و شهرهای این مرز و بوم مستقر و آماده در عمق 500 متر زیر کوه‌های بلند قرار دارد.


سردار سرتیپ پاسدار امیرعلی حاجی زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که برای نخستین بار فقط به رسانه ملی اجازه تصویربرداری از یکی از پایگاه‌های موشکی در دل کوه را داد اظهارداشت: موشک‌ها در بردهای مختلف در همه پایگاه‌ها بر روی پرتابگر (لانچر) سوار، آماده پرتاب و دست‌ها بر روی ماشه است و فقط منتظر دستور فرمانده معظم کل قوا هستیم. 
وی گفت: در مقابل جدید‌ترین و پیشرفته ترین نسل ماهواره‌ها و تجهیزات جاسوسی و تهاجمی دشمنان انقلاب اسلامی، کوچک‌ترین نگرانی نداریم. 
سردار حاجی زاده با اشاره به طراحی وساخت انواع موشک‌های دوربرد، میان برد و کوتاه برد توسط متخصصان ایران اسلامی در وزارت دفاع و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تصریح کرد: این نمونه‌ای از انبوه پایگاه‌های موشکی کشور می‌باشد و از سال آینده نسل جدید و پیشرفته موشک‌های دوربرد سوخت مایع و جامد جایگزین تولیدات فعلی خواهد شد. 
وی گفت: آنها که دل خوش به گزینه‌های روی میز خود هستند، تنها نگاهی به گزینه‌های زیر میز سپاهیان اسلام بیاندازند. 
فرمانده نیروی هوافضای سپاه افزود: توانایی و اقتدار ما، مانند کوه یخی است که بر آب شناور و تنها گوشه‌ای کوچک از آن روی آب عیان است. 

سردار حاجی زاده تأکید کرد: به ملت ایران قول می‌دهم که کوچکترین تهدید و ناامنی از بیرون مرزها متوجه کشور نخواهد بود و مسئولان باید با قدرت تمام مقابل نفوذ دشمنان بایستند و هیچ سستی از خود نشان ندهند. 
وی گفت: این عظمت و اقتدار موشکی که گوشه‌ای از آن را امروز جهان به چشم دید شرط لازم برای اقتدار کشور است، اما شرط کافی آن وحدت، یکدلی، ایستادگی و استکبارستیزی مردم و مسئولان است که می‌تواند تضمین کننده ثبات و امنیت کشور باشد. 
فرمانده نیروی هوافضای سپاه با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران در میان کشورهای ناامن از ثبات کامل برخوردار است گفت: این نتیجه تلاش شبانه روزی همه نیروی مسلح از سپاه، بسیج، ارتش و نیروی انتظامی است و ملت ایران مطمئن باشد دشمن هیچ کاری از پیش نمی‌برد. 
وی تأکید کرد: ایران آغاز کننده هیچ جنگی نیست اما اگر اشتباهی از بیگانه سربزند، پایگاه‌های موشکی از اعماق زمین مانند آتشفشان فوران می‌کند و این برای دشمن خانمان سوز است. 
فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پایان از برگزاری رزمایش گسترده در آینده‌ای نزدیک خبر داد.


برچسب ها: فرمانده نیروی هوافضای سپاه: پایگاههای موشکی ما آماده مقابله با تهدیدات دشمنان هستند ،

تعداد کل صفحات: 85 1 2 3 4 5 6 7 ...

Search Engine Optimization SEO

كد ماوس